RSS Feed

De rekening.

Geplaatst op
Maart 2007
Soms weet ik ineens hoe ik mijn dag moet beginnen. Ik weet het eigenlijk elke dag wel, maar doen hé, dat is weer iets anders. Na een toch wel rottige avond, weer een nieuwe dag. Ik kreeg een mail van een lieve vriendin met een stukje uit haar leven. Een kort stukje, maar zó ingrijpend, zó emotioneel dat ik na het lezen daarvan niet meer vooruit of achteruit kon. Ik bleef haar mail maar lezen en lezen, en nóg een keer lezen. Normaal zit ik niet om woorden verlegen, maar na het lezen van haar mail wel. Sprakeloos was ik, dat een mens in zo’n korte periode zoveel mee kan maken.
Ik besef dus weer eens dat ik het nog niet zo rottig heb getroffen, het kan blijkbaar altijd erger, anders, nóg ingrijpender. Al is het door het lezen van haar mail nou ook weer niet zo dat mijn ervaringen hierbij in het niet vallen. Het was zwaar om te dragen mijn last, maar blijkbaar was en ben ik sterk genoeg om die last ook te dragen. Je wordt nooit boven je krachten beproeft staat er in de bijbel, en dat is waar. Misschien heb ik door het dragen van mijn last de hernia overgehouden, want niets komt van niets. Kijk maar naar mensen om je heen, ik kom maar zelden iemand tegen zonder bagage in zijn rugzak, iedereen heeft wel wat te dragen, of dat nou zwaar is of minder zwaar, je raakt gewend aan je eigen last. Het dragen wordt ondanks het gewicht steeds draaglijker.
Wat ik wel moet leren is mijn rugzak zo nu en dan even af te doen, neerzetten en denken ‘ bekijk jij nu maar even, ik heb vandaag genoeg met je rongelopen.’ Accepteren wat je krijgt, blij zijn met wat je hebt. Het is niet zo moeilijk maar het vraagt wel enige oefening en doorzettingsvermogen. Je moet de kunstenaar in jezelf ontdekken om straks toch een goed werk achter te kunnen laten. Want niemand van ons wordt jonger, de tijd gaat verder, en elke verloren dag is er één te veel. Dankbaar zijn voor al het mooie wat wij vaak niet zien, niet willen zien.
Want eens wordt ons de rekening aangeboden, voor de zonneschijn en het ruisen der bladeren, al de zachte lelietjes van dalen en de donkere zilversparren, voor de lucht die wij ingeademd hebben, en de blik op de sterren en voor alle dagen, de avonden en de nachten.
Eens wordt het tijd dat wij vertrekken en betalen. ” De rekening, alstublieft,” doch wij hebben buiten de waard gerekend: ” Ik heb jullie uitgenodigd” zegt Hij en lacht.’ Zover de aarde reikt, het was mij een genoegen!”
Deze kaart met tekst van Lothar Zenetti had ik gisteren op tafel gelegd, klaar om te versturen. En ik weet het, dankbaar zijn, want we krijgen het allemaal gratis. Ik moet er vaker bij stil staan………dagelijks !
Advertenties

Over ZijalleenisZij

Ik zou veel kunnen vertellen, maar wat hebben anderen daaraan? Ieder leven heeft zijn ups en downs, dat is soms goed om te delen maar mijn ervaring is dat je toch altijd alleen staat.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: