RSS Feed

Mongooltje.

Geplaatst op

Zondag 20 mei 2007

Arthur Miller schrijft in een van zijn toneelstukken; ‘ Ik droomde dat mijn leven een kind van me was. Maar het was een mongooltje en ik liep weg. Maar het kroop steeds weer op mijn schoot. Het greep naar mijn kleren. Tot ik dacht ” Als ik het kan kussen , kan ik misschien slapen.” En ik boog mijn hoofd over zijn verwrongen gezicht en het was afschuwelijk……maar ik kuste het.” Het leven komt zoals het is, en je moet je ermee verzoenen, hoe hard en hoe zwaar het ook is. Als je het eenmaal gekust hebt, wordt het anders, draaglijker”. En dat bedacht ik mij vanmorgen ook. Een reactie op mijn weblog zette mij aan het denken, dat ik wel veel liet zien van mezelf. Nou gelukkig dan maar dat ik geen bn-er ben, dan wordt je uitgekleed tot op je hemd, soms nog wel bloter en sta je totaal naakt tegenover wildvreemden. Ik leef, maak dingen mee, leuke maar ook minder leuke. En ook heel verdrietige.
Twee dames, zussen, beiden in de tachtig, maar dat geef je ze absoluut niet. Altijd mooi gekleed, een schitterend ingerichte flat waar geen stofje dwarrelt, een mooie auto die nauwelijks de garage uitkomt want de dames zijn sportief en wandelen liever. Okè, niks mis mee, iedereen leeft zijn leven zoals dat komt. Maar deze dames zijn nog nooit in hun leven een ‘ mongooltje’ tegen gekomen. Een gezinsleven hebben zij nooit gehad, geen man, geen kinderen, geen dieren, angstvallig zijn ze dat uit de weg gegaan. Als je met ze in gesprek raakt dan gaat het nergens over, want ze weten niet wat leven is. Praten over anderen, hebben commentaar op anderen, oordelen en veroordelen. Daaruit bestaat hun leven. Wat jammer dat zij nooit een mongooltje in de armen hebben kunnen sluiten denk ik dan. Dat lijkt mij een groot gemis, zolang een leven geleefd te hebben zonder inhoud, niets was het vermelden waard, totaal niets, of het moet zijn dat je een leven kunt vullen met oppervlakkigheden. Je huis, je baan, je spulletjes, je uiterlijk…………. Laat mij dan maar wel wat te vertellen hebben, open zijn………wat ik niet echt kwijt wil vertel ik ook niet. Hoe ik hier nu bij kom…bij dit log………..nou gewoon, omdat ik de dames vanmorgen tegen het mooie lijf liep………en toen bedacht ik mij ineens hoe gelukkig ik ben…… je leven aanvaarden…..door het in je armen te sluiten en te omhelzen.

( Een van de dames is bijna twee jaar terug overleden, haar zus is opgenomen in een verpleegtehuis )

Advertenties

Over ZijalleenisZij

Ik zou veel kunnen vertellen, maar wat hebben anderen daaraan? Ieder leven heeft zijn ups en downs, dat is soms goed om te delen maar mijn ervaring is dat je toch altijd alleen staat.

»

  1. Deze ken ik nog .Het is alsof ik even terug ga in de tijd,leuk!! Laat mij dan maar echt leven ,niet altijd eenvoudig maar alles beter dan oppervlakkigheid !!
    Liefs Elisabeth

    Like

    Beantwoorden
    • Hallo Elisabeth, natuurlijk ken jij deze ook nog, er volgen nog een paar oude, ik ben blij dat ik ze bewaard heb. Zo zie je maar, ik blaas mezelf op deze manier ook weer een beetje nieuw leven in, want ik stond bijna stil. Was alleen maar bezig met heen en weer reizen, nergens geen tijd en energie voor, dat mag ik niet toelaten. Soms moet je jezelf een enorme schop onder de kont geven.
      Maar wat deze twee dames betreft, ze hadden echt een heel goed leven, maar zo leeg Elisabeth. Alles hadden ze…behalve liefde.Geen man, geen kinderen, geen dieren, hun leven bestond alleen uit zien en gezien worden. Een prachtig ingerichte flat, mooie auto, dure kleding, triest hoor, zo wil ik niet eindigen want dan heb je niet geleefd.
      Dikke knuffel voor jou, en geniet maar lekker van alles waar jij blij mee bent.

      Like

      Beantwoorden
  2. Ik spreek niet uit eigen ervaring maar met een mongooltje heb je het liefste kind ter wereld 🙂
    maar waarschijnlijk wel voor heel je leven.

    Saaie mensen schijnen oud te kunnen worden 🙂

    Fijn weekend

    Like

    Beantwoorden
  3. Amen! Zo nu en dan lees ik een stukje van je blog, doet me gewoonweg goed. Je schrijft erg beeldend en warm over menselijkheid. De droge humor zo hier en daar werkt aantekelijk op mijn lachspieren.

    Like

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: