RSS Feed

Time..

Geplaatst op

Photobucket

Juni 2007
Er komt niet zoveel uit je handen, en ook niet uit je hoofd, hoor ik mijn dochter zeggen. ‘ Doe je een weekendje staren ?’ vraagt ze. Ja dus, ik doe een weekendje staren. Soms heb je dat, en ik heb het nu. Mijn bed onopgemaakt……de stofzuiger die niet van zijn plaats is geweest, een luttel afwasje…….ik heb alleen maar zitten staren ja. Zelf noem ik dat denken. Overwegen. Opdrogen. Filosofisch bezig zijn. Opdrogen omdat ik tijdens een weekendje staren ook nauwelijks praat, en dat lijkt me een verademing voor diegenen die normaal altijd naar mij luisteren. Naar mijn gerebbel dus hè, niet luisteren in een andere betekenis van het woord. Vrijdag avond is het staren begonnen, en het houdt nu nog steeds aan. Zelfs tijdens het spannende voetbaltoernooi waar bij mijn kleinzoon vanmiddag het middelpunt was heb ik nauwelijks een woord gesproken. Het voelt alsof ik mezelf niet ben, naast mezelf loop…..en mezelf als het ware mee moet sleuren. Vreemd, luisteren naar de radio en toch niks horen, eten en toch niks proeven, naar een voetballende kleinzoon kijken en toch niks zien. Armen zo zwaar als lood. Benen die gespalkt lijken te zijn, ik beweeg me voort als een pop aan een touwtje. Zelfs mijn tranen blijven zitten waar ze zitten, als bevroren druppels achter mijn ogen, wachtend tot ik weer ontdooi. Ik heb dit wel vaker, kan er ook redelijk goed mee omgaan. Dan zijn gebeurtenissen nét te ingrijpend geweest, herinneringen nét iets te tastbaar, een woord nét teveel gesproken, een bericht op het nieuws nét iets te emotioneel. Dan verander ik in stilte. Een zwijgend mens die even geen adem meer kan halen, geen voet meer kan verzetten, geen lach meer te voorschijn kan toveren. Een schip zonder kompas. Dan kan ik alleen maar wachten, wachten tot het tij weer keert en de vloed mij meeneemt , de wind mij weer in de goede richting blaast, de zon mijn tranen ontdooit, en een kind weer een lach op mijn gezicht tovert. Tot het zover is staar ik in het niets, is er enkel leegte, eenzaamheid……en het tikken van de klok………
Advertenties

Over ZijalleenisZij

Ik zou veel kunnen vertellen, maar wat hebben anderen daaraan? Ieder leven heeft zijn ups en downs, dat is soms goed om te delen maar mijn ervaring is dat je toch altijd alleen staat.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: