RSS Feed

Maandelijks archief: juni 2012

Disco oma..

Geplaatst op

swing oma

Mijn jongste kleinzoon gaat het nieuwe schooljaar naar het middelbaar onderwijs.  Gisteren werd er voor opa’s en oma’s, tante’s en oom’s, neven en nichten een musical opgevoerd door de schoolverlaters. Het spektakel zou beginnen om half negen en vanaf acht uur was iedereen welkom. Toen mijn dochter en ik om vijf over acht het gebouw binnenkwamen waren tot onze verbazing de meeste stoelen al bezet. We keken elkaar eens aan zo van ‘ waar zullen we eens gaan zitten ” maar weinig keus was er niet meer. We streken neer op de achterste rij waar nog twee stoelen vrij waren. Op de stoelen naast mij lagen tassen dus was het een verrassing wie er naast mij zou komen zitten. Ik keek eens rond maar ik kende weinig van de bezoekers die er waren. Logisch, de meeste ouders ken ik wel maar die waren niet uitgenodigd, om mij heen was het grijs en kleurloos. Vijf minuten voor het spektakel begon wurmde een dikke opa zich in de stoel naast mij. Nou heb ik niks tegen dikke opa’s, maar wel als die persoon zo dik is dat zijn rechterbeen zich tegen mijn linkerbeen aanperst. Aanperst ja, je leest het goed. Bovendien maakte opa een geluid dat meer op snurken leek dan op adem halen. Ook kon opa zijn armen niet goed kwijt waardoor hij zijn rechterarm op mijn stoel liet rusten, achter mijn rug ja, ook dat lees je goed. Zijn linkerarm lag achter de rug van zijn vrouw en ik had liever gezien dat zijn rechterarm ook daar gelegen had. Mijn dochter keek mij veelbetekenend aan, zo van ‘ ma relaxed , het is maar voor anderhalf uur. Ze kent me, als ik me vreselijk erger kan ik ineens uit mijn slof schieten en dan zou ik de leuke avond kunnen bederven.  Toen de musical begon werd opa zo enthousiast dat hij met zijn rechterbeen begon te te wippen, je kent dat vast wel, sommigen noemen het een zenuwwip. Ik schoof zo ver mogelijk naar rechts en drukte me tegen mijn dochter aan die af en toe in mijn arm kneep, ze zag duidelijk de bui hangen. Ze vroeg of ik wilde ruilen van plaats met haar maar aangezien zij foto’s maakte van het hele gebeuren besloot ik te blijven zitten, hoe kon zij foto’s maken naast een wippende en snurkende opa……..

Ik heb de rit uitgezeten en het optreden van mijn kleinzoon maakte heel veel goed. Telkens keek hij vol verwachting en trots onze richting uit. Hij deed het geweldig, alle kinderen trouwens.  Na afloop klapte opa naast mij net zo hard als hij ademde maar ik deed mijn best om er bovenuit te komen.  Na wat toespraakjes was het dan tijd voor een drankje en de disco. Toen opa wilde opstaan bleef de stoel aan zijn kont hangen wat mij in de lach deed schieten, hij keek mij schaapachtig aan en mompelde iets dat ik niet verstaan kon.

Tijd voor de disco die natuurlijk alleen voor de kinderen was. Opa’s en oma’s en andere familie waren vrij om een praatje te maken, wat te drinken of naar huis te gaan. Als de kinderen maar om twaalf uur opgehaal werden.  Ik vroeg mijn kleinzoon wat hij wilde en hij zei het wel gezellig te vinden als ik bleef. Zo gezegd zo gedaan en ik zag vanuit mijn ooghoek dat opa ook bleef. Ik bleef op gepaste afstand en maakte hier en daar een praatje. Later op de avond besloot mijn dochter naar huis te gaan, ik pakte mijn kruk op en ging lekker dicht bij de disco zitten, een beetje meeswingen, ik hou daar wel van. De school had erg zijn best gedaan om er voor de kinderen een geslaagde avond van te maken, mijn kleinzoon genoot en voorzag mij regelmatig van een drankje. Hij genoot, ik genoot. Tot opa ook zijn kruk vlak bij de disco neerplante. Op die kruk kon zijn kont in ieder geval niet vast komen zitten dacht ik nog. Nog geen minuut later kreeg opa een klap op zijn schouder, er werd nog een kruk bijgeschoven. Twee  Jupiler slurpende opa’s hadden elkaar gevonden. Tien minuten ging het goed, toen besloot opa dat het genoeg was geweest, hij kon zijn gesprekspartner blijkbaar niet verstaan want de deur van het disco lokaal werd door opa dichtgedaan. Niet één keer, niet twee keer maar keer op keer. Toen had ik genoeg van opa, wat dacht hij verdorie wel. Eerst bijna twee uur tegen mij aan zitten te persen en te wippen en nu ook nog de deur dicht doen omdat meneer anders het slap gelul van zijn gesprekspartner niet kon verstaan of zelf niet verstaanbaar was ?

Met een zwaai heb ik de deur van het discolokaal geopend en de opa’s gevraag aan de andere kant te gaan zitten. Opa wilde tegensputteren maar die kans heb ik hem niet gegeven. Op zijn ‘ dame luister eens’  heb ik hem nogmaals duidelijk gemaakt dat hij beter ergens anders kon gaan zitten want dat ik gekomen was om van de disco te genieten.  Zijn ogen zochten zijn vrouw die  aan de andere kant zat met een wit wijntje. Luid snuivend stond opa op en verdween naar de andere kant van de zaal. Al swingend zag ik opa nog relmatig gepikeerd mijn kant opkijken maar dat deerde mij niks, samen met mijn kleinzoon heb ik de rest van de avond genoten van de leuke en gezellige avond die de school ons aanbood.

Ziek word ik van voetballen !!!

Geplaatst op

 

Onbegrijpelijk is het voor mij dat er nog mensen zijn die kunnen kijken naar het EK dat gehouden wordt in een land dat dit soort wreedheden uitvoert !!  Ziek word ik hiervan. 

Opsporing verzocht….

Geplaatst op

 

Nog een foto uit het ‘ familiealbum ‘ wie herkent zichzelf, of weet wie de personen op deze foto zijn.  In de jaren zeventig woonden zij in Rotterdam of omgeving……..

Gezocht…..

Geplaatst op

Via via kreeg ik enige tijd geleden een foto album in handen met daarin onder andere deze foto’s. Mijn vader nam de benen toen ik nog net geen twee jaar was. Ik heb hem nooit gekend, hij heeft nooit van zich laten horen. Toen ik naar hem op zoek ging was het te laat, hij was overleden. Toen ik uit het gemeentearchief een kopie van zijn overlijden ontving las ik dat mijn vader uit een later huwelijk nog twee kinderen had gekregen. Ik heb een periode gehad dat ik vreselijk kwaad was op mijn vader, maar ook op zijn kant van de familie, niemand had ooit de moeite genomen naar mij en mijn broer op zoek te gaan. Ik wilde dan ook niks met niemand te maken hebben. Het was klaar voor mij. Tot ik onlangs een oud album in handen kreeg met daarin onder andere deze foto’s . Het zou kunnen zijn dat het mijn halfzus en halfbroer zijn, maar zeker weten doe ik dat niet. Het zijn in elk geval wel verwanten en ik ben benieuwd of iemand weet wie deze twee mensen zijn, misschien herkennen zij zichzelf. Ik wacht het af. Wellicht komen hierop ook geen reacties maar je weet maar nooit.