RSS Feed

Gastvrij….

Geplaatst op

Zijn wij gastvrij ?

Typisch mijn moeder. Eens in de zoveel tijd moet haar diepvries leeg, zo ook vandaag. Verse patatten met snacks die nodig op moeten. Aangekomen bij mijn moeder heeft ze vier en een halve aardappel geschild, ze denkt dat het meer dan genoeg is voor vier volwassenen. Nou daarmee vul ik mijn holle kies. Ze staat in de keuken te wapperen met haar armen en kan het niet overzien. Mijn dochter en ik kijken elkaar eens aan zo van ‘ laat ons nou niet gaan mopperen ‘, moeder is tenslotte geen jonge blom meer, maar een vrouw van bijna vierentachtig. We slaan aan het schillen en bakken en moeder dirigeert hoe het allemaal moet, of juist niet.

Als de telefoon overgaat horen we moeder druk praten, en aan de andere kant van de lijn is het zeker geen familielid of bekende, want moeder spreekt ineens twee talen, ABN en plat Brabants door elkaar . Wij horen haar zeggen dat ze wel even gaat kijken ….  Terwijl wij nog wat orders toegesproken krijgen grist ze haar sleutels van tafel en loopt de galerij over. Geen idee waar ze heengaat , maar na enkele seconden komt ze weer binnen. Ze loopt direct door naar de telefoon en we horen haar zeggen dat zijn scootmobiel er staat.  De persoon aan de andere kant van de lijn is blijkbaar nog niet gerust gesteld want weer pakt moeder haar sleutels en loopt nogmaals de galerij over om twee minuten later binnen te komen met een wildvreemde man. Ze wijst de man de telefoon en we proberen te volgen waarover het gaat. Nee alles is goed met hem, nee hij was ook niet uit bed gevallen en ook de telefoon deed gewoon zijn werk, hij had hem alleen niet gehoord. Het bleek zijn zus te zijn die al enkele uren probeerde haar broer te bellen maar geen gehoor kreeg. In het telefoonboek was ze op zoek gegaan naar een medebewoner van de flat waar haar broer woont en laat dat nou mijn moeder zijn.

Toen de man uitgesproken was met zijn zus bedankte hij mijn moeder hartelijk, verontschuldigde zich en wierp daarna een blik in de keuken waar wij druk aan het bakken waren. ‘ Ohh sorry, jullie zijn ook nog aan het eten, wat vervelend ‘  en hij verontschuldigde zich nogmaals. Mijn echtgenoot, een zeer gastvrije man van Turkse komaf maakte direct van de gelegenheid gebruik om de man een stoel aan te bieden en te eten te vragen. Dat sloeg de man vriendelijk af, maar je had het gezicht van mijn moeder moeten zien.  Ze zeggen weleens ‘ als blikken konden doden ‘………nou dan was mijn man er nu niet meer geweest.  Dat Nederlanders niet gastvrij zijn , daar is hij inmiddels al wel achter, maar van zijn schoonmoeder had hij dit zeker niet verwacht. Hij wist dan ook niet wat hem overkwam toen mijn moeder in haar platste Brabants meedeelde dat hij dit in het vervolg niet meer moest doen . Op weg naar huis had ik nog wel het een en ander uit te leggen want mijn man, de schat, begreep er helemaal niks van. Het zit in zijn aard om zelfs de collectanten die aan de deur komen te eten te vragen en ook ik ben daar niet altijd blij mee. Ik begrijp hem, zijn cultuur is heel anders dan de onze. Te eten vraag je alleen familie en goede vrienden, en dan ook nog enkel en alleen op uitnodiging. Daarom hebben we samen besloten dat ik de deur openmaak bij ons thuis, ik kook graag, ben ook gastvrij, maar ik wil echt niet met elke collectant of energie leverancier aan de maaltijd of koffie zitten……..is dat nou zo vreemd ?

Advertisements

Over ZijalleenisZij

Ik zou veel kunnen vertellen, maar wat hebben anderen daaraan? Ieder leven heeft zijn ups en downs, dat is soms goed om te delen maar mijn ervaring is dat je toch altijd alleen staat.

»

  1. Ach bij ons thuis werd altijd gezegd waar er 4 kunnen eten kunnen er ook 5 eten haha.Zelf ben ik minder gastvrij geweest als het om mee eten ging,te onzeker !!Nu maakt het me niet uit ,ik kook en wat ze niet lekker vinden eten ze maar niet!!Maarrrrr om nu de postbode uit te nodigen ,nou nee haha Dat ook zal best wel erg wennen zijn voor Faruk dat het hier heel anders gaat.
    Liefs Elisabeth

    Like

    Beantwoorden
  2. Voor onze cultuur is dat helemaal niet vreemd, voor de cultuur waar je man in is opgegroeid blijkbaar wel. Ik begrijp wel dat dat dan voor jullie allebei heel raar moet zijn. Gelukkig hebben jullie een middenweg gevonden 🙂

    Like

    Beantwoorden
  3. Vreemd…gewoon anders. Je zou zo een hele serie ‘Toen was geluk heel gewoon’ in elkaar kunnen schrijven!

    Like

    Beantwoorden
  4. Hahahaha, ik moet er niet aan denken dat iedereen zomaar aanschuift. Bij ons hoeft eea niet op afspraak, maar wildvreemde mensen aan de dis? Nee, dank u.

    Mooi verhaal 🙂

    Like

    Beantwoorden
  5. Heerlijk verhaal 🙂 Ik heb een surinaamse familie gekend en als je daar op bezoek was werd je niet eens gevraagd of je mee wilde eten, je kreeg gewoon een bord eten voorgezet ….. en o wee als je weigerde

    Like

    Beantwoorden
  6. Helaas zijn de meeste niet gastvrij. Je mist zo veel gezelligheid en verhalen. Heb inmiddels verschillende culturen meegemaakt en altijd werd er verwacht dat je mee deed eten, ook al kwam je onverwachts. Alleen bij de Nederlanders werd je tegen etenstijd de deur uitgekeken of je kon op de bank blijven zitten tot ze klaar waren, erg jammer. Ik zelf probeer het een beetje te doorbreken. Als hier klusjes mensen komen krijgen altijd een kopje koffie en bij kennissen, vrienden of familie kook ik graag voor.

    Like

    Beantwoorden
  7. collectanten aan huis
    direct mee aan tafel lijkt me zelfs voor zijn cultuur
    nogal ver gaan,
    wat ik van marokko weet, is dat bouwvakkers of andere klussers
    die bij je in huis aan het werk zijn een warme lunch krijgen aangeboden,
    al dan niet bij jou aan tafel

    dus je man heeft een voordeurverbod:)))
    om je te bescheuren…en dat terwijl ik net een betuwse kers verschalk…

    ik dacht overigens dat brabanders het meest gastvrije volkje waren in the netherlands

    Like

    Beantwoorden
  8. Hallo Magnolia,

    Hier ben ik dan eindelijk weer terug.
    Opnieuw in gang geschoten na een lange afwezigheid.
    Ik heb genoten van je verhaal, recht uit het leven.
    En nee, het is niet abnormaal om niet met iedereen aan je tafel te willen zitten, om te eten.
    De verschillen van gewoontes, gebruiken en gastvrijheid kunnen enorm verschillend zijn.
    Niet alleen tussen twee verschillende landen, maar het hangt ook af van mens tot mens.
    Zo zijn de meesten in mijn familie ook niet zo gastvrij.
    Terwijl de beste vriendin van mijn ouders dat dan weer wel is, op grote schaal zelfs.
    Mijn familie langs vaders kant heeft graag dat je belt voor je langskomt ( om te vragen, of het wel goed uitkomt. )
    Terwijl het bij haar familie de normaalste zaak ter wereld is om zomaar, onverwacht binnen te komen.
    Ik weet niet of er grote verschillen zijn tussen Belgie en Nederland op dat vlak.
    Maar bij ons in Belgie verschilt het van gezin tot gezin.

    Je meet je leven niet af aan het aantal keren
    dat je ademhaalt, maar aan de ogenblikken
    van ademloosheid.
    Ik wens je een prachtig mooi weekend !!!
    Een dikke knuffel, ***

    Catwoman, Tania.

    http://catwomant.wordpress.com

    Like

    Beantwoorden
  9. Een mooi verhaal, maar de quote die hier boven staat is ook wel de moeite: Je meet je leven niet af aan het aantal keren dat je ademhaalt, maar aan de ogenblikken van ademloosheid. Prachtig.

    Like

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: