RSS Feed

Maandelijks archief: januari 2014

Wie zijn gat verbrand…….juist ja, auwwww.

Geplaatst op

big fat liar

Hoe krom wil je het hebben…….
Of mijn dochter er lol in schept een huwelijk kapot te maken. Het huwelijk van de stille liefde van haar man. Ik ga het even uit de doeken doen, daar is Facebook tenslotte voor !
Een jaar of drie geleden kwam de echtgenoot van mijn dochter ‘ plots ‘in een midlifecrises, tenminste, dat was zijn versie. Niets deugde er nog, hij had nergens geen zin meer in, om kort te gaan, hij had het wel gehad met het leven. Meneer wilde met rust gelaten worden, ook door zijn vrouw ja. Hij wilde een poosje op zichzelf om met zichzelf in het reine te komen. Nee, hulp had hij daarbij niet nodig, het zou met de tijd wel weer goed komen. Meneer vertrok naar de camping en liet steeds minder van zich horen. Alleen als hij geld nodig had van mijn dochter trok hij aan de bel. Na enige maanden liet hij aan mijn dochter weten een huis gehuurd te hebben en daarvoor had hij spullen nodig, je kent dat wel, huisraad en zo. Of hij dan nog steeds niet wist wat hij wilde en hoelang hij dacht nog tijd voor zichzelf nodig te hebben was daarop de vraag van mijn dochter.
Nee, dat wist hij nog niet en er was nog nergens geen zicht op. Mijn goedgelovige dochter gaf hem enkele duizenden euro’s mee om zijn huis te kunnen inrichten. Een klus waarbij hij geholpen werd door nota bene een vriendin van mijn dochter. Daar kwam ze later achter.
Wat blijkt nu, al voor zijn vertrek bij mijn dochter had meneer al een scharrel, een collega waarmee het zó goed klikte. Néé……ze hadden absoluut niks met elkaar, ze was enkel in het bezit van een luisterend oor wat hij juist die tijd zo nodig had. Aanmehoela.
Toen ik daar lucht van kreeg heb ik gepraat als Brugman met mijn dochter. Al diverse keren had mijn dochter de scharrel richting zijn huis zien rijden, maar het wilde niet tot haar doordringen dat de scharrel daar ook werkelijk heen ging. Inderdaad, hoe krom wil je het hebben.
Mijn dochter bleef in zijn leugens geloven en keek uit naar de dag waarop haar man weer genezen huiswaarts zou keren.
Veel gebeurd in de tussenliggende tijd, té veel, het had niet veel langer moeten duren of we hadden allemaal kunnen aankloppen bij een psychiater.  Nu komt het, twee weken terug zag mijn dochter de scharrel wéér richting het huis van haar man rijden, en dit keer dacht ze ” ik ga er eens achteraan “.  Jawel hoor, regelrecht naar binnen en naar boven want in de woonkamer was geen hond te zien .
Mijn dochter heeft toen gedacht ” wat jij drie jaar geleden kon, kan ik nu ook, en belde de man van de scharrel op.  Of hij wist waar zijn vrouw was. En ja, dat wist hij wel, die was boodschappen doen .
Drie jaar terug had die man mijn dochter opgebeld met de mededeling dat haar man achter zijn vrouw aanzat !  Ze heeft de man toen eens haarfijn uitgelegd waar hij zijn vrouw kon vinden. Nog vóórdat ik , als haar moeder, op de plaats van bestemming was aangekomen, liep haar man al voor het huis. Ja, ik wilde getuige zijn van gelukkige hereniging. Tenslotte heb ik me drie jaar lopen opvreten over de hele gang van zaken tussen die twee tortelduifjes. Nu was het mijn beurt om te grijnzen.
De man van de scharrel heeft op de deur staan bonzen, aangebeld, getelefoneerd naar zijn vrouw en naar de man van mijn dochter, maar er werd nergens op gereageerd. De man is daarop achterom het huis gelopen, zag de scooter van zijn vrouw daar staan en heeft een kabel losgetrokken zodat ze niet weg kon met haar scooter.
Waar ik bij stond heeft hij haar baas gebeld dat ze op staande voet haar ontslag moest krijgen, en ook uitte hij zijn woede door te zeggen dat zodra hij thuis kwam de kleren van zijn vrouw zou doorknippen, alles delen zei hij er nog bij.
Bijna drie jaar is dit spelletje zo gespeeld, en nu ineens heeft mijn dochter een huwelijk kapot gemaakt, nou vraag ik je toch !
Dat hij ondanks alles bleef geloven in de leugens van zijn vrouw ( hij is genoeg gewaarschuwd ) kost hem nu alsnog zijn huwelijk.
Wat ik hiermee duidelijk wil maken is het volgende; wie denkt mijn dochter enige schuld in haar schoenen te kunnen schuiven zal bedrogen uitkomen, die heeft niet op mij gerekend. Laat dit voor familie / vrienden en weet ik veel wie nog meer een duidelijke waarschuwing zijn.
Wie zijn gat verbrand zal op de blaren moeten zitten !!!