RSS Feed

Maandelijks archief: januari 2015

Hee…jij daar ……

Geplaatst op

mens erger je niet22.edited

Ja natuurlijk zet ik alles op FB, ik zou niet weten hoe ik anders tot je kan doordringen. Vervelend om te horen dat jij ook elke avond alleen zit. Dat je geen vrienden meer hebt en iedereen je ontloopt. Dat zijn de risico’s die nu eenmaal vastzitten aan de actie die jij ondernomen hebt. Mensen waarderen dergelijke acties niet, en je vrienden, tja, die blijven niet met je aan de gang als je regens op reageert. Als mensen je groeten en jij draait je hoofd om, wat verwacht je dan van ze ?

Maar goed, je weet het nog steeds niet he? Als zij naar de mediator wil dan moet dat maar he. Afschuiven noem ik dat. Daar ben je goed in, altijd al geweest ook. Mag zij na drie jaar onderhand weer eens aan je vragen wat je plannen zijn ? Wil je zo doorgaan of hak je de knoop door……. niemand die weet wat je wilt. Alleen ik weet wat jij wilt, maar als ik zo oud mag worden als mijn moeder nu is dan moet je nog een hele poos wachten. Maar wie weet knijp ik er wel eerder tussenuit, iets wat er dik inzit als ik alles eens op een rijtje zet. En daar heb jij dan je steentje aan bijgedragen.

Ik, ja ik zou als geen ander hebben moeten weten hoe het is als je in een depressie zit. Juist van mij had jij zoveel steun verwacht. Weet je, als jij had aangegeven wat je probleem was had ik je inderdaad kunnen helpen. Maar er was volgens jou niets aan de hand, het lag allemaal aan anderen dat jij zo vreemd ging reageren op iedereen. En daarom zocht je iemand anders om mee te praten. Een vrouwelijke collega in plaats van diegene die je zo na stond. Best mogelijk dat alles anders gelopen is dan je bedoeling was. Zoals ik in een eerder schrijfsel al aangaf is die collega helemaal jouw type niet en kan het best zo zijn dat ze twee goede oren had om mee te luisteren, maar meer bezat ze ook echt niet. En aan haar tong ontbrak ook niks want haar ” liefde” is ook behoorlijk over haar tong gegaan. Maar je had dit alles toch eerder de kop in kunnen drukken ? Het was toch niet nodig geweest dat jullie overal en door iedereen gezien werden samen ? Als het nooit niks is geweest zoals jij nu zegt, waarom komt haar familie dan alles door vertellen. Hee, psst, ze slapen apart he, dus het zal wel niet lang meer duren daar ‘ .  Hee, ik wil even aan je vragen in wat voor auto hij ( jij dus ) rond rijdt, ik durf mijn kop erom te verwedden dat ik ze samen gezien heb in een donkerblauwe of zwarte Audi…….”

Nu zit je daar op je pleintje achter de gordijnen. De ene na de andere aanbieding heb gekregen om je spijt te betuigen, om te praten over de dingen die gebeurd zijn, maar nergens ga je op in. Maar het valt mij wel op dat áls er al enige communicatie is tussen jullie jij direct begint over hoe eenzaam je bent, je geen vrienden meer hebt en dat je schoonmoeder overal de schuld van is. Drie jaar gaat de enige communicatie die er is tussen jullie via sms, ik heb nog nooit zoiets belachelijks meegemaakt. Ik ben er van overtuigd dat je heel graag op je knieën terug zou willen kruipen naar haar die je hele leven trouw aan je is gebleven. Nu nog steeds ja tot mijn verdriet. Maar jij hult je nog steeds in zelfmedelijden, jij bent het slachtoffer, jij bent vals beschuldigd.  Kom op zeg. Een beetje vent handelt niet op deze manier. Ik heb ook nog niet eerder meegemaakt dat een vent er tussenuit peert maar toch getrouwd wil blijven. Voor mij betekent dat maar één ding, en dat is dat je spijt hebt als haren op je kop maar dat je te trots én te beschaamd bent om dit toe te geven.

Je geeft mij overal de schuld van, en dat vind ik prima hoor, maar het enige wat ik gedaan heb is jou de waarheid vertellen over je gedrag en dat is hard bij je aangekomen. De spijker op z’n kop en daar was jij niet van gediend. Om eerlijk te zijn, alweer ja, denk ik dat jij wacht tot ik tussen zes planken lig want je hebt aangegeven dat ik jullie huis nooit meer inkom mocht jij terug keren. Nou die behoefte heb ik ook helemaal niet dus daarvoor hoef je niet weg te blijven. Omdat ik dus weet dat je alles wat ik schrijf en doe volg geef ik je hierbij nogmaals het advies om onderhand eens knopen door te hakken. Om onderhand eens te denken aan wat je haar aandoet met je achterlijke gedrag. Misschien dat samen praten ook een optie is in plaats van summiere sms-jes te sturen.  En mocht je denken dat alles alleen om jou draait dan heb je het ook mis. In dit spel dat jij speelt is er maar één belangrijk voor mij, en jij weet wie dat is !

Sometimes……..I want to ask……

Geplaatst op

sometimes 22

” Why hasn’t God already been done with them? Is God out to lunch or what? ‘
Deze vraag las ik zojuist onder een foto op FB. In een van mijn laatste blogjes haalde ik een soortgelijke vraag aan, ” God where are you ‘? was de reactie onder een foto waar jongelui bezig waren een dier te mishandelen.
Ook ik ben geneigd aan God te vragen wanneer Hij nu eindelijk eens komt, hij heeft het toch beloofd …en waarom moeten wij hierop zo lang wachten ? Maar ik vraag het God niet. Mij is geleerd niets anders te vragen dan mijn dagelijks brood en het vergeven van mijn zonden. Aan het laatste heb ik een dagtaak, ik maak nogal wat fouten de laatste maanden. Vooral in mijn hoofd bega ik de ene zonde na de andere, ik verwens zelfs mensen naar de hel, en dat terwijl ik helemaal niet in een hel geloof. En als er wel een hel zou bestaan dan zaten wij daar nu met z’n allen middenin.
Ja toch, of wil jij mij vertellen dat jij je prettig voelt op deze aardkloot. Vergeleken bij wat mensen elkaar en de dieren aandoen zijn mijn zonden een lachertje.
Misschien denk je na wat ik nu ga zeggen ‘ daar heb je haar weer met haar vroeger ‘, maar toen ik kind was werd de deur niet drie keer in het slot gedraaid, was ik niet bang dat een van mijn klasgenootjes een mes of ander wapen bij zich had om een woordenwisseling te beslechten. Als ik nu met een van mijn dochters de hond uitlaat kijk ik zes keer achterom wie of wat er achter ons aankomt. Ga ik naar de supermarkt dan houd ik mijn tas zo dicht tegen mij aan dat anderen misschien denken dat ik een miljoen erin heb zitten.
En nog zoiets, ik woon vlak bij een scholengemeenschap. Kinderen komen met de fiets naar school, en daar is niks mis mee. Maar wat mij wel opvalt is dit, ik zie soms kinderen lopen met hun fiets of scooter aan de hand, lekke band, dus lopen naar huis, alleen. Kan gebeuren, maar dat ging in mijn tijd zo niet, je liet de ander niet alleen naar huis lopen, nee, je ging samen en bracht het vriendje of vriendinnetje tot aan zijn huis. Moest je wat verder dan belde je ergens aan om even de fietspomp te lenen, en het mooie was, dat als de band direct weer leegliep, de mensen aan de deur de band wel gauw even voor je plakte. Moet je nu eens om komen.
Maar daar begon ik mijn schrijfsel niet mee, ik dwaal af…..van God, want daarmee begon ik.
De wereld is rot zeggen mensen, en  daar ben ik het niet mee eens. De wereld is niet rot, maar de meeste mensen die erop leven zijn dat wel. Ik begrijp dan ook heel goed dat mensen aan God vragen ” where are you ?……… Angst regeert, dreigingen komen steeds dichterbij, zonder moeite slachten mensen elkaar af.
God, ik weet en vertrouw dat U Uw Zoon op de juiste tijd op het wereld toneel zal laat verschijnen.
Ook ik kijk daarnaar uit, mens en dier hebben genoeg geleden……..Amen.

1970 — 2015

Geplaatst op

puberen

Soms is het goed om dingen eens nader te onderzoeken. Dat heb ik vanmiddag eens gedaan na een bezoek aan mijn zoon en schoondochter. Pubertijd. Wat gebeurt er in de hersenen van uw kind als het in de pubertijd komt. Nu niet denken , kom je daar nu pas mee, ja, ik kom daar inderdaad nu pas mee. Wat ik nu zie bij mijn kleinzoons heb ik met mijn kinderen niet meegemaakt toen ze in de puberteit kwamen.  Alles wat ik nu lees en ervaar heb ik niet meegemaakt bij mijn kinderen. Ook kan ik mij niet herinneren dat ik in die tijd met andere ouders over dit probleem heb gesproken. Omdat het gewoon niet aan de orde was in mijn geval.

Bestond er in die tijd eigenlijk wel zoiets als pubertijd. Is het iets van de laatste jaren ? Natuurlijk is pubertijd niet iets van nu maar wel het omgaan ermee denk ik zo. In de tijd dat mijn kinderen pubers waren werd hierover niet zoveel gesproken en was je kind gewoon kind en geen puber. Natuurlijk zie ik dat het gedrag van mijn kleinzoons anders is dan het gedrag van mijn kinderen op die leeftijd.  Ik citeer ” Ze hangen op de bank, zijn amper aanspreekbaar en vaak ook nog onhandig. Ze brengen ouders in alle staten”.  Toen ik deze zin las vanmiddag en nog tal van andere informatie schrok ik toch wel even. Toen ik verder las kwam ik dit tegen ”  Onze welvaart speelt ook een rol. Het lijkt wel alsof de materiële welvaart afbreuk doet aan het ‘welvaren’ bij de opvoeding. Vroeger waren kinderen in de puberteit meer afhankelijk van hun ouders. Gezien het huidige uitgavenpatroon hebben velen er een baantje bij. Naast hun andere activiteiten betekent dit voor vele gezinnen dat de jongere een eigen leven leidt wat ten koste gaat van de verbondenheid met het gezin.”

Zeker ook niet onbelangrijk. Toen mijn kinderen pubers waren was ik als moeder hele dagen thuis. Mijn kinderen hebben mij ook weleens in alle staten gebracht maar dit was van een geheel andere orde. Nu lees en hoor je dat kinderen dwars zijn, opstandig, hebben grote monden tegen hun ouders en leerkrachten, meppen er bij het kleinste akkefietje al op los…….mishandelen dieren en andere kinderen.  Gelukkig doen mijn kleinzoons dit laatste niet, maar veel van wat ik lees kan ik toch wel op ze betrekken. Ik kan mij nu heel goed voorstellen dat mijn zoon en schoondochter regelmatig uitgeput zijn door dit gedrag.

Typisch pubergedrag waar veel ouders zich aan ergeren heeft te maken met slapen. De meeste pubers gaan laat naar bed, komen ’s ochtends moeilijk hun bed uit en blijven in het weekend liefst de hele ochtend in hun nest liggen. Waar komt dat door? Klik op de link om het artikel te lezen.  Dit typisch puberale slaapgedrag wordt veroorzaakt doordat het lichaam in de puberteit steeds later op de dag het slaaphormoon melatonine afgeeft. En dat zorgt ervoor dat het slaap-waakritme van je puber verandert.

Wat ik geleerd heb vanmiddag heeft wel mijn ogen geopend voor zowel het gedrag van mijn kleinzoons als de reacties van mijn zoon en schoondochter. Ik begrijp beiden nu veel beter en hoop dat ze goed uit deze situatie komen.  En kleinzoons……..jullie mogen altijd lekker komen uitslapen bij oma hoor 😉

God where are you ?

Geplaatst op

Jezusdeduivel-1

 

Steeds vaker kom ik deze vraag tegen op FB bij het zien van extreem leed dat mens en dier wordt aangedaan… God, waar bent U ? In deze tijd, waarin het geloof steeds verder weg raakt van de mensen en wij overspoeld worden door golven van geweld, gaat er geen dag voorbij dat ik deze kreet niet tegen kom op sociale media. Wellicht komt u deze oproep aan God nooit tegen, maar dan zit u waarschijnlijk op de softe kant van FB. De kant waar mensen elkaar enkel liefs toewensen, leuke dingen met elkaar delen, mensen die zeg maar, FB alleen gebruiken om zich enkele uren per dag niet eenzaam te voelen.
Een tijd lang bleef ik ook aan die kant van FB hangen, alles wat maar linkte naar geweld klikte ik weg. Ik stak mijn kop in het zand. Inmiddels ben ik alweer enkele jaren over om het zomaar te zeggen.
Ook ben ik gehard, d.w.z dat ik mijn kop niet meer in het zand steek maar opkom voor mijn mening en die van anderen. Tenminste, als ik die mening deel.
En ik zal u zeggen dat het me wel bevalt. Ik teken petities tegen onrecht tegenover mens en dier en doe dat niet alleen op FB maar wereldwijd via diverse sociale media. Schrijf e mails aan wereldleiders, en ik weet ook dat die mijn e mails negeren of ergens in de papierversnipperaar gaan. Maar toch, heel af en toe komt er een e mail terug, weliswaar naar mijn idee een standaard e mail, maar toch. Ik weet hierdoor dat mijn stem toch gehoord word.
Even terug komend op het geloof, want daar wilde ik wat over kwijt. Ik ben gelovig, ik geloof absoluut dat wat in de Bijbel staat dé waarheid is. En die waarheid is voor mij dat God beloofd heeft dat Hij op ZIJN tijd oorlogen doet ophouden, God belooft in de Bijbel dat Hij alle leed, ziektes waaraan miljoenen mensen sterven zal doen ophouden.
Ik geloof daar heilig in, en waarom ?
Vertel mij eens wie volgens u de vrede over wereld kan terug brengen ? De Paus…Obama…De corrupte wereldleiders van nu die er alleen maar voor zorgen dat het henzelf aan niets ontbreekt ?
En dan heb ik het nog niet over de geldverslindende en dieren uitmoordende koningshuizen. Die oude man in België die zeer ontevreden is over de luttele 1 miljoen euro die hij nog maar maandelijks ontvangt.
De Bijbel zegt ook in figuurlijke taal dat in het einde der dagen overspoeld zou worden door extreem geweld. Kijk om je heen, voor mij is het duidelijk, maar u heeft uw hoofd misschien nog diep in het zand.
Men slacht elkaar af als nooit tevoren, vliegtuigen vallen uit de lucht, boten zinken……als dat geen tekenen zijn dan gelooft u niet in de bijbel. Want meer dan tweeduizend jaar geleden werden deze woorden al opgeschreven voor ons.
Nog nooit is de mens zo slecht geweest als nu, het is duidelijk dat de duivel zoveel mogelijk zieltjes nog wil winnen voordat het te laat is. Dan gaat hij in elk geval niet alleen naar datgene wat God voor hem in petto heeft.
In nood leert men bidden….in nood roept men God aan….de nood wordt elke dag hoger…..
” God, where are you ???

Ruzie in de tent…….

Geplaatst op

uil

 

Rebbeltje schreef mij in een reactie dat boos worden niet echt werkt…..dat ben ik grotendeels met haar eens, maar soms werkt het toch wel. Het is niet de juiste manier, dat klopt, maar ik betwijfel of ik mezelf nog kan veranderen .

Mijn boze schrijfsel over het straathondje in Turkije heeft in die zin nut gehad dat het hondje nu van de straat is en in een asiel zit. Maar in een asiel zitten in Turkije is een heel ander verhaal dan zitten in een asiel hier in ons land. Toen ik gisteren foto’s van het hondje onder ogen kreeg, zittend achter de tralies op een smoezelige plek, werd ik weer boos. Vooral op mezelf. Maar ook op twee mensen die elkaar nu met woorden in de haren vliegen. Dank zij mijn bemoeienis over het hondje. De mevrouw die toegezegd had voor het hondje te zullen zorgen is gepasseerd door een meneer die zegt dat het hondje voorlopig in een asiel beter af is. Daar wordt hij verzorgd en is zeker van eten en drinken.  De mevrouw had het hondje een dezer dagen weg willen halen van het busstation waar hij lag, en onder willen brengen in een hondenhokje vlak bij haar huis. Van huis uit had zij dan het hondje willen verzorgen, maar had het diertje toch zijn vrije leven behouden.

Wat moet ik hier nu mee….de verwijten gaan over en weer tussen deze twee Turkse mensen. Uit ervaring weet ik dat het leven op straat voor een dier geen pretje is in Turkije. Zie maar eens aan voedsel te komen of een warme plek om te slapen. Wie brengt je naar een dierenarts als dat nodig is en wie betaalt dat. Overal waar je kijkt zie je puppy’s, al dan niet met moeder. En met dat razende verkeer ben je je leven als dier niet zeker, niemand remt af als je als hond of kat plotseling de weg over steekt. Als je als dier zwaar gewond ergens aan de kant van de weg ligt is het wachten tot je dood gaat, of er moet een barmhartige Samaritaan ( vaak uit het buitenland ) langs komen die zich over je ontfermt.

Ik zit nu tussen twee vuren, de man zegt dat de vrouw verkeerd bezig is en dat ik haar moet ont vrienden, de vrouw kibbelt er met haar Turkse medestanders op haar manier op los in de sociale media.  Bemoei je er niet meer mee zegt mijn man, laat ze het daar maar uitzoeken met elkaar. Misschien is dat nog het beste. Toch blijf ik ‘ mijn hondje ‘ op de achtergrond volgen, tenzij beide kemphanen mij ont vrienden.  Als dat het geval is weet u waarom mijn verhaal niet meer wordt vervolgd …………

Excuus…….

Geplaatst op

Het hondje 1

het hondje 2het hondje 3Ik geef toe dat ik gisteren nogal hard van leer trok. Nee, ik maak daarvoor geen excuus. Als het om dieren gaat heb ik geen enkele controle meer over mijn emoties en mijn reacties.
Een bericht op FB over een hond die aangereden zou zijn door een auto en nu verbleef op een autobus station in Turkije. Hij lag daar, volgens het bericht kon hij niet meer lopen, en kon hij zich enkel nog verplaatsen via te schuiven met zijn lichaam. Geen eten, geen drinken, geen warme plek om te liggen. En geen mens die aandacht aan hem schonk. Ik werd al razend toen ik zag dat er van dichtbij foto’s gemaakt waren maar dat het daarbij gebleven was. Waarom maak je foto’s en steek je verder geen vinger uit ? Ik begrijp dat niet.
Goed, de vertaling bij het bericht liet te wensen over maar mijn Turkse man hielp mij uit de brand.
Binnen no time had ik het bericht gedeeld over een flink aantal groepen en Turkse dierenvrienden. Lange tijd bleef het stil, geen enkele reactie, dus deed ik er nog een flinke schep bovenop.
Het was al dicht bij drie uur in de nacht toen ik te horen kreeg dat een Turkse dierenvriendin naar de hond op zoek zou gaan. Vanmorgen hoorde ik dat ze naar het busstation gegaan was, maar geen hond had aangetroffen. In de vertaling stond toch duidelijk dat het dier nauwelijks vooruit kon komen. Met lood in mijn schoenen ging ik boodschappen doen met mijn dochter, mijn gedachten waren constant bij de hond.
Toen ik thuis kwam vertelde mijn man mij dat er foto’s op FB stonden van de hond waarover ik zo verdrietig én kwaad geweest was. Nee, niet kwaad op de hond maar op de ongeïnteresseerde mensen die het geen moer kan schelen dat die hond daar dood ligt te gaan bij wijze van spreken.
De Turkse dierenvriendin had de hond gevonden, ze had hem meegenomen naar een dierenarts, een man waar ze totaal niet over te spreken was. Vertel mij wat, ik ben tijdens een verblijf in Turkije ook eens bij een plaatselijke dierenarts geweest en dat was ook zwaar knudde.
Om een lang verhaal wat korter te maken, ik heb begrepen dat de Turkse dame morgen met de hond naar een andere dierenarts gaat, en dat er dan ook onderdak en andere voorzieningen voor hem getroffen zijn.
Nee, ik ben niet altijd netjes in mijn bewoordingen als het om dieren gaat. Maar ik heb het in dit geval een beetje recht getrokken. Zo snel had ik niet op deze oplossing gerekend. Ik had eigenlijk helemaal niet op een oplossing gerekend. Stiekem maak ik mezelf wijs dat mijn harde woorden toch zijn doorgedrongen tot de juiste oren. Heel stiekem dan…….
Hierbij een paar foto’s van deze lieve Turkse dame en het hondje waarover ik mij zo druk gemaakt heb.
Morgen hoor ik meer, dus laat ik zeggen ‘ wordt vervolgd ‘ .

Voor deze dame verander ik deze titel…….cok tesekkürler Dilek hanim.

Geplaatst op

Turkey dog

 

 

Ben Hollanda ne yapabilirim ??? Bir doktora bu köpek getirebilir kimse var mı? Bu hayvan sokakta ölmek gerekir ?? ….. Ayıp ayıp !!!! What can I do from the Netherlands ??? Is there no one who can bring this dog to a doctor? This animal should die in the street ?? ….. Shame shame !!!!

HIER KAN IK NU MET MIJN VERSTAND NIET BIJ !!! HET BERICHT MAAKT ME WOEST, TOT NU TOE GEEN MENS DIE EEN VINGER UITSTEEKT, ALTHANS, IK HEB HET NOG NIET VERNOMEN. EEN HOND , AANGEREDEN EN DAARDOOR VERLAMD LIGT ERGENS BIJ EEN TURKS BUSSTATION TE CREPEREN. HIJ KAN NIET LOPEN, LIGT BUITEN IN DE SNEEUW EN HEEFT EEN DIERENARTS NODIG !!! SOMS KAN HIJ NAAR EEN RICHEL SCHUIVEN OM WAT WARMER ( ?? ) TE LIGGEN. STUUR DIT BERICHT NAAR JE TURKSE VRIENDEN, MAAR LIEVER NOG NAAR ALLE TURKSE GROEPEN IN JE BESTAND. GEEN CENT MEER VAN JE VAKANTIEGELD NAAR TURKIJE ASJEBLIEFT. DOE WAT JE KUNT OM DEZE HOND TE HELPEN.