RSS feed

03-03-2013

Geplaatst op

present from Linda

Het is er niet van gekomen. De ontmoeting met mijn jeugdliefde van toen. Hij was te ongeduldig, en ik was niet snel genoeg. In april afgelopen jaar lag er een kort mailtje in mijn box, hij wilde het afsluiten want het viel hem te zwaar om te moeten wachten op een ontmoeting. Ergens begreep ik dat wel. Ergens ook niet. Er waren van mijn kant nu eenmaal omstandigheden waardoor ik niet zomaar even een ontmoeting kon regelen. Wel geprobeerd, maar met een man thuis die een hele andere cultuur gewend is ( ex-en zoek je niet op ) had ik toch wel op wat meer begrip en tijd gehoopt. Ja, ik geef toe, een jaar is lang, maar wat maakt tijd uit als je elkaar al bijna vijftig jaar niet gezien of gehoord hebt.
We hadden contact kunnen houden via email, maar dat was blijkbaar ook niet genoeg. Ik schreef te weinig.
Allemaal waar. Soms staan mensen er niet bij stil dat niet iedereen hetzelfde makkelijke leven heeft.
Soms lees ik het stukje wat ik toen schreef nog weleens terug. Ik denk ook nog regelmatig terug aan de tijd dat we beiden jong en verliefd waren. Maar daar tussenin zit een heel mensen leven. Leven en dood. Scheiden en (her) trouwen. Vreugde en verdriet. En het leven gaat door, nog steeds. Vooral de laatste jaren waren voor mij moeilijk, er is veel gebeurd in de levens van mij en mijn kinderen.
Dingen die ik nooit had verwacht, maar ook onverwacht leuke dingen. Het leven is een mix van emoties.
Je moet geleefd hebben om herinneringen te hebben en als je ouder wordt ga je die waarderen.
Gisteren overleed mijn tante die ik ook in geen jaren meer gezien heb. Maar de herinneringen aan haar zijn herinneringen met een gouden randje.
Ik kan nu ook met een glimlach terug denken aan hem die ik zo heb liefgehad en waarmee ik oud had willen worden. Nee niet mijn jeugdliefde, maar een ‘ middelbare’ liefde. Zoals ik zeg, het leven gaat door en je weet niet hoe je toekomst er uitziet. Wat op je pad komt kan kort of lang duren, pijnlijk of vreugdevol zijn, maar te kiezen heb je niks. Ik heb hem ook gehaat voor wat hij me heeft aangedaan. Leugens en bedrog, maar de woede van toen is overgegaan in een herinnering.
Zo heb ik een boek vol herinneringen, hele zoete maar ook hele bittere. Ik draag het elke dag met mij mee in mijn hoofd en soms sla ik het even open, zoals nu. De bladzijde voor morgen is nog leeg en vlekkeloos, het geheim ligt in de toekomst………..

Advertenties

Over ZijalleenisZij

Ik zou veel kunnen vertellen, maar wat hebben anderen daaraan? Ieder leven heeft zijn ups en downs, dat is soms goed om te delen maar mijn ervaring is dat je toch altijd alleen staat.

»

  1. Heftig…maar zoals je zegt de toekomst ligt open 😉

    Like

    Beantwoorden
  2. Prachtig! Zoals alleen mijn moeder dat kan verwoorden xx

    Like

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: