RSS Feed

Onuitstaanbaar…….

Geplaatst op

barney en betty

Al eens eerder heb ik er over geschreven…totale afwezigheid. Je nergens op kunnen concentreren. Jezelf nog lammer voelen dan een tak. Huilen om niks, boos worden om alles. Het leven niet begrijpen. Mensenlief wat is dat vermoeiend. Onredelijk zijn tegen je kinderen. Dat besef je achteraf maar op het moment van boosheid gooi je alles eruit. Gelukkig heb ik een verstandige zoon die zijn moeder laat uitrazen om erger te voorkomen. Want ik geef het direct toe, soms ben ik een onuitstaanbaar mens. Onredelijk ook. De laatste maanden is het zelfs meer dan soms dat ik onuitstaanbaar ben. Het zou mij heel erg opluchten als ik hier en nu alles wat me dwars zit op papier kon gooien, niet voorzichtig zijn in mijn woordkeuze maar gewoon mijn gal spuien en de bom laten ontploffen. Twintig jaar terug deed ik dat, nu vind ik dat dat niet meer kan. Je laat je niet meer gaan op mijn leeftijd, kom op zeg, inmiddels heb ik twee kleinzoons die  vaker op internet te vinden dan ik. Stel dat ze daar lezen wat hun oma allemaal dwars zit, daar wil ik niet aan denken.

Mijn schrijfsels van toen, ik heb ze niet allemaal meer, maar die ik nog heb lees ik weleens terug als het gat waarin ik zit te diep is.  De jaren dat wij als gezin naast ‘ de Muppets ‘ woonden bijvoorbeeld.( Natuurlijk niet hun echte naam, die naam hadden wij ze gegeven)  Aan de ene kant een ouder echtpaar, aan de andere kant de familie Muppet. Onze kinderen waren van dezelfde leeftijd maar lagen elkaar niet echt. Moeder Muppet kon goed overweg met naald en draad ( vond ze zelf ) en pa was van het type Barney Rebel, je weet wel, van de Flintstones. De Muppets leefden voornamelijk buiten. Als het een beetje goed weer was kon je meegenieten van hun avonturen. Hadden ze in de gaten dat jij ook buiten was, dan moest je óf jezelf heel stil houden, óf mee doen aan de conversatie. En dat laatste was vaak het geval omdat onze kinderen ook niet in stilte leefden.

De familie Muppet woonde eerder in de straat dan wij. Er stond geen schutting tussen onze tuinen toen wij er kwamen wonen, want dat hadden ze met de vorige buren ook nooit gehad. Gezelligheid kent geen tijd was hun motto. Maar ik kon er niet aan wennen. Ik voelde mij vreselijk bekeken en totaal niet vrij in mijn doen en laten. Maar alle bezwaren wuifden ze weg, gezellig toch dat de kinderen zich in twee huizen thuis voelden. En koffie zet je toch niet alleen voor jezelf ? En oh ja, voor alle maatwerk en reparaties aan kleding kon ik altijd terecht, geen enkel probleem. Alles bij elkaar heeft dit zo’n maand of drie geduurd, toen barstte de bom aan mijn kant. Ik had er genoeg van om elke keer moeder Muppet half ontkleed met een centimeter om haar nek en een speldenkussen bij de hand rokend in mijn achtertuin te zien staan of zitten. Pa Muppet in zijn onafscheidelijke korte broek, in zijn rechterhand een fles bier, in zijn linker ook die eeuwige stinkstok……….twee strontvervelende kinderen die eeuwig aandacht vroegen, ik ging door het lint. Ik heb de tafel opgepakt, naar hun helft van de tuin geslingerd en heb lopen schreeuwen dat er een schutting moest komen en wel snel.

Het was alsof de bliksem had ingeslagen. Iedereen rende naar binnen en ineens was het stil. De schutting kwam er. Er werd ons meegedeeld welke steensoort en hoe hoog de schutting mocht worden, maar daar is het allemaal niet meer van gekomen.  De volgende dag stond de schutting, niet van steen maar hij stond er. Twee weken bleef het rustig aan de andere kant van de schutting. We zijn nog een aantal jaren buren gebleven, ieder aan onze eigen kant van de schutting met zo nu en dan uurtje bij elkaar op de koffie. De bliksem is nadien niet meer ingeslagen, we verdroegen elkaar en accepteerden dat er twee verschillende gezinnen naast elkaar woonden met ieder hun eigen manier van leven.  Maar ik besef dat ik nog niet veel veranderd ben. Terug lezend herken ik nog zoveel dingen waarin ik niets veranderd ben. Alleen schrijf ik het niet meer woord voor woord op……….

Advertenties

Over ZijalleenisZij

Ik zou veel kunnen vertellen, maar wat hebben anderen daaraan? Ieder leven heeft zijn ups en downs, dat is soms goed om te delen maar mijn ervaring is dat je toch altijd alleen staat.

»

  1. gewoonzoalsikben

    Oefff als ik dit zo lees zou ik niet graag bij je in de buurt zijn wanneer je in zo’n stemming bent .Ik weet gewoon dat je een heel lief mens bent maar ook flink van leer kunt trekken als je het nodig vind .Wat goed dat je Zoon zo verstandig is om je maar even te laten gaan en ik denk dat je Dochters Mams ook wel goed kennen daarin .En dan die Muppets pff tegenwoordig noemen we ze De Tokkies .Ik lig in een deuk als ik lees hoe je die tafel een zwiepert geeft en ik zie het voor me,maar wat goed dat jullie toch weer op redelijk goede voet kwamen en af en toe een bakkie moet kunnen .Zelf ben ik nu in rustiger vaarwater gelukkig en sinds de treiterende buren moesten verhuizen is het heerlijk nu hier waar we wonen .We hebben gewoon een fijne buurvrouw in elk geval .Wat schrijven betreft ben ik niet meer zo open ,doe ik dat wel krijg ik nog wel eens gemene anonieme reacties ,maar ik heb er niet zo’n behoefte meer aan om alles wat ik voel en denk op mijn blog te typelen ,daarom heb ik ook mijn WP verwijderd .
    Elisabeth

    Liked by 1 persoon

    Beantwoorden
    • Mijn zoon is wat dit aangaat het verstandigste van alle drie . Mijn dochters kunnen behoorlijk terug gassen, maar met mijn zoon krijgt niemand makkelijk ruzie.
      Wat de Muppets betreft, man Muppet is inmiddels overleden en ma Muppet zit in een elektrische stoel, dus die hebben het ook niet echt getroffen in het leven. We hebben er nog een aantal jaren naast gewoond, niet echt onplezierig hoor, maar die open tuin daar zag ik echt niks in.
      Ik zag het ja, dat je WP verdwenen is, heb je nog wel een andere blog, of deel je niks meer met anderen ?
      Het is bij mij ook maar hoe de bui hangt hoor, ik lees ook graag maar dat komt er ook niet meer zo van. Sinds ik een geestelijk gehandicapte kat heb, heb ik nog nauwelijks tijd voor mezelf. De hele dag ben ik met hem bezig, voeren, op de bak zetten, hij is in niks zelfstandig. Mijn man wil niet dat ik de kat laat inslapen, maar ik weet niet hoe lang ik dit nog ga volhouden.
      Anne

      Like

      Beantwoorden
      • gewoonzoalsikben

        Haha leuk die reacties hieronder.Ja hoor ik ben nog steeds ”actief” op Blogger .Soms veel soms heb ik er geen zin in ,ook voel ik me niet meer verplicht om bij iedereen op elk blog te reageren en dat geeft lekker veel rust . Soms uit ik mijn frustratie best wel eens maar meestal gaat het over de dagelijkse dingen en de zorgen als er iets met mijn Dochter is of met een van haar katten zoals nu met Breezer die Lympheklier kanker heeft en dat is begin van het jaar ontdekt ,maar op de prednison doet hij het weer goed en hopelijk mag hij nog een tijdje bij ons zijn de lieverd .Ze heeft er nu nog 9 en wat een zorgen geeft dat regelmatig !!Over alles wat er in het verleden gebeurd is blog ik eigenlijk niet meer ,dat gaat nooit echt weg maar ach daar leef ik mee zeg ik maar zo .Wat een zorg om de kat die jij hebt ,ja ik heb daar over gelezen en het lijkt me moeilijk om de keuze te moeten maken om hem in te laten slapen .Mag ik vragen of je man ook de zorg op zich neemt want dat is niet niks natuurlijk .Het geeft wel aan dat hij van dieren houd ,moeilijk hoor dit dilemma.
        Elisabeth

        Like

  2. whaaaaaa……mijne mama zooooooo schattig…….en dan hebben we het nog niet over de vliegende kaas hompen…..whaaaaaaa

    Liked by 1 persoon

    Beantwoorden
  3. Jeetje Elisabeth, negen katten, dat moet een klus zijn voor je dochter. Ja, mijn man zorgt mee voor het katje, misschien nog wel beter dan ik. Hij is het die niet wil dat ik Fernandes laat inslapen. Maar het is wel zo dat we aan huis gebonden zijn sinds zijn komst. Plassen doet hij niet zelfstandig op de bak, en zijn andere behoefte mislukt ook nog wel eens, maar dat doet hij dan wel in de buurt van de bak en daar liggen stapels kranten. Ook kan hij uren rondjes lopen zonder te stoppen, ik kan dat niet accepteren vandaar dat we nooit lang van huis kunnen.
    De reactie van mijn dochter hieronder heeft me inderdaad op een nieuw schrijf idee gebracht. Ze doelt hier op een herinnering van lang geleden, ze zat nog op school, maar ik ga het zeker nog aanhalen.
    Wat triest dat de kat van je dochter kanker heeft, maar wel goed om te horen dat hij het goed doet op de medicijnen. Over dieren kun je net zoveel zorgen hebben als over je kinderen, tenminste als je echt een dierenvriend bent. Als je leest hoe men met dieren omgaat gaan je haren overeind staan .Op mijn facebook doe ik mijn best geen foto’s te plaatsen van dierenmishandeling, wel teken ik bijna iedere petitie die voorbij komt, ik heb dan het gevoel toch iets voor ze te doen. Soms deel ik een foto die ik dan vergeet weer weg te halen, nou dan moet je mijn dochter horen …….dus vandaar dat ik geen foto’s plaats die té erg zijn.
    Anne

    Like

    Beantwoorden
    • gewoonzoalsikben

      Wat lief dat je man hem ook zo goed verzorgd en wat een moeilijke keuze is het dan om zo’n diertje eventueel in te laten slapen.Maar ook erg moeilijk om zo’n diertje de hele tijd zo bezig te zien en steeds te moeten helpen met alles .Geen enkel medicijn om hem rustiger te maken ? [,stomme vraag waarschijnlijk ]want dat hebben jullie natuurlijk al lang geprobeerd .Hier een man die echt geen kat meer wilde ,maar ja ik wel dus Mikki kwam in huis .En soms vraag ik me wel eens af wie er gekker op die kat is hij of ik ,hoor ik zo’n malle vent om kusjes vragen als ze bij hem boven is ,echt ik lig in een deuk af en toe zo lief hij tegen haar praat. Hier in huis geld 1 regel ,alles voor Mikki Ja 9 katten heeft Dochter nog en de meeste zijn zo tussen de 12 en 14 jaar ik bid en hoop dat ze nog lang gezond mogen blijven .Vorig moest ze Speedy in laten slapen en het leek wel of het onze eigen kat was,ik huil soms nog als ik zijn foto zie.Maar het was ook heel mooi om er met zijn drietjes bij te zijn , Maar het is idd aardig wat werk in huis om het een beetje netjes te houden .Ik kan die ellende op foto’s echt niet zien wat mensen aanrichten ,te walgelijk voor woorden .Ben nu wel erg benieuwd naar die vliegende kaas hompen haha
      Elisabeth

      Like

      Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: