RSS Feed

Maandelijks archief: juli 2015

Forever and Always…

Geplaatst op

Fernandes opgebaard362015 2edited

Luisterend naar Jan van Veen’s Candlelight heb ik de neiging om het volle bureau waar ik achter zit kort en klein te maaien. Maar misschien zou het ook voor mij goed zijn om een gedicht te schrijven over mijn katertje Fernandes die ik nu al weken moet missen. Het gekwijl over mislukte liefdes verhalen , uitgesproken door Jan met zijn zoete voice doet me bijna braken. Waar gaat het in hemelsnaam over. Pubers die via de radio hun liefdes breuken Nederlands kundig maken……..hoe oud zijn ze , zestien, zeventien, twintig misschien. Nog zittend in de schoolbanken denken ze dat na een mislukte relatie nooit meer gelukkig worden ……  ppffffff..   Nog een heel leven hebben ze voor zich.

Op 1 juni heb ik de beslissing genomen dat ik het beste moest doen voor Fernandes. Na alles geprobeerd en gedaan te hebben om hem een dierwaardig leven te kunnen bieden is mij dat helaas niet gelukt. Fernandes was in alles afhankelijk van mij. Voor zijn voeding, zijn drinken, dat kon hij zelf niet. Ook zelf op de kattenbak gaan deed hij niet, ik zag aankomen wanneer hij moest plassen, dan draaide hij in rap tempo rondjes. Zelden ging ik van huis, ik kon mijn jongetje niet te lang alleen thuis laten.  Soms hing hij bij mijn thuiskomst in een tafelpoot en wist niet hoe hij weer met vier pootjes op de grond terecht moest komen. Hij sliep elke nacht naast mij, dan werd hij rustig als ik dicht tegen hem aan ging liggen.

Anderhalf jaar heb ik dat volgehouden met liefde. Met de hoop dat het misschien toch nog goed kon komen. Maar het kwam niet goed, Fernandes bleek een hersenbeschadiging te hebben, die hij wellicht bij zijn geboorte al had. Bovendien was hij veel te vroeg door zijn moeder verlaten, misschien dat hij daarom ook niks geleerd heeft want hij leefde alleen op straat, zo klein als hij was.

Nog elke dag heb ik hier veel verdriet van, voel ik mij schuldig dat ik niets voor hem heb kunnen doen . Sinds deze week draag ik het hangertje met daarin zijn as en een klein medaillonnetje met zijn foto om mijn hals. Ik durfde het eerder niet te dragen omdat ik dat verraad vond tegenover Fernandes.  Ik heb de beslissing genomen hem te laten inslapen, in overleg met mijn dierenarts. Maar ik voel nog elke dag een groot verdriet, ik mis hem nog elke minuut van de dag, Fernandes was mijn kind, mijn kleine manneke en ik ben vaak woest op mijzelf omdat ik deze beslissing genomen heb.

Mijn hele leven heb ik dieren in huis gehad, ze zijn allemaal van ouderdom gestorven en daar had ik na korte tijd van verdriet vrede mee. Maar de dood van Fernandes kan ik maar niet accepteren. Ik sta ermee op en ga ermee naar bed……..hij heeft mijn leven zo erg veranderd. Voor altijd draag ik hem mee in mijn hart en zal ik zijn as om mijn hals altijd bij me dragen. Fernandes….. lief klein jongetje….voor altijd draag ik je met mij mee.  Vergeef me dat ik deze beslissing heb genomen, het leven was te zwaar voor jou, het was niet dierwaardig.  Forever ben je bij mij.

              ~~~~~~~~~~

Fernandes,

die laatste minuten samen

breken nog steeds mijn hart

een afscheid

zo zwaar.

Nog een laatste keer

in mijn armen

bewegingsloos.

Ik zal voor altijd

van je houden

en je met me meedragen

in mijn hart

tot mijn dood.

R.I.P

kleine engel.

 ~~~~~~

Fernandes - Juule 234dited