RSS feed

Good life…

Geplaatst op

                            

Iedereen verveelt zich deze week een beetje, hoor ik Albert Verlinden zeggen in zijn programma. Nou, dat beleef ik toch anders. Een dik uur vroeger dan normaal naar de Snoezepoezen, direct daarna naar mijn moeder voor het gesprek met de huisarts, daarna thuishulp gaan inschakelen, naar de apotheek, wéér terug naar moeder om de medicijnen af te leveren, boodschappen doen ….en nu zit ik. Gelukkig hoef ik dit alles niet alleen te doen en krijg ik steun van mijn dochter. Naast haar werk doet ze het toch maar en dat respecteer ik enorm. Notabene haar enige vrije dag in de week. 

De laatste weken is mijn moeder hard achteruit gegaan, zowel lichamelijk als geestelijk. Ik ben dan ook blij dat de huisarts weer geweest is en de medicijnen verhoogd zijn. Tevens wordt met spoed de dementie verpleegkundige ingeschakeld om te kijken hoe snel mijn moeder ergens verzorgd kan worden. Vanaf morgen komt er ook weer thuishulp en ik heb moeder op het hart gedrukt niet wéér te zeggen dat hulp niet nodig is. Ze heeft nogal voor een handje om tegen mij steen en been te klagen en zich mooier  voor te doen in het bijzijn van anderen. 

Mantelzorger zijn is niet bij voorbaat geschikt voor directe familieleden is mijn mening. Hoever je daartoe bereid bent ligt ook aan de band die je hebt met degene die de zorg nodig heeft. Ik voel mij niet geroepen mijn moeder om de dag te douchen, haar nagels te knippen of haar achterste schoon te vegen na een wc bezoek. Om dat te kunnen doen moet er een band zijn die er altijd geweest moet zijn. Dat ik die band niet voel maakt wel dat ik mij schuldig voel. Ik zie mijn moeder zitten op de bank en ik wil mijn arm wel om haar heenslaan, maar iets weerhoud mij er toch van. Dat ik dat gevoel mis knaagt de laatste maanden meer en meer aan mij. 

Ben ik hard, ben ik harteloos, ben ik gevoelloos. Nee, dat ben ik niet, maar mijn afstandelijkheid kan vele oorzaken hebben, gevolgen van mijn jeugd die absoluut niet onbezorgd was. Meer wil ik daarover niet kwijt want niemand zou dat begrijpen. Zoals ik al eerder schreef, hoop ik dat mijn moeder nog wat mooie jaren mag hebben zonder al te veel pijn en ongemakken. Het liefst tussen andere ouderen, maar niemand kan in de toekomst kijken. 

Advertenties

Over ZijalleenisZij

Ik zou veel kunnen vertellen, maar wat hebben anderen daaraan? Ieder leven heeft zijn ups en downs, dat is soms goed om te delen maar mijn ervaring is dat je toch altijd alleen staat.

»

  1. Het woord vervelen komt niet voor in mijn woordenboek, misschien kan ik je wel begrijpen hoe je tegenover je moeder staat, ik had hetzelfde met mijn moeder. Toch heb ik ook voor haar gezorgd, niet zo vaak als jij maar als ze mij nodig had was ik er. Ik ging er iedere week een middag heen en dan natuurlijk op feestdagen. Liefde heeft ze mij nooit gegeven en waarom zijn we dan plichtsgetrouw, omdat het onze moeder is (bij mij was) nee, maar iemand moest het doen. Ik denk dat we een muurtje hebben gebouwd, om niet meer gekwetst te raken. Sterkte met alles, een lieve groet voor jou, Ann.

    Liked by 1 persoon

    Beantwoorden
  2. gewoonzoalsikben

    Gisteren heb ik al gereageerd op je FB .Ook ik heb altijd heel gemengde gevoelens gehad naar mijn moeder toe .Maar ik heb ook altijd geholpen waar ik kon ,al waren wel mijn vader en broer in huis .Toen ze ooit van de trap is gevallen [door teveel drank] ben ik bijna elke dag geweest om haar uit bed te helpen ,haar te wassen en naar beneden te helpen .Tja met aan de ene kant een gebroken sleutelbeen en de andere kant een gebroken pols kun je zelf niets .Aan hulp van buitenaf werd niet ”gedaan ” en die heren konden niet bepaald veel !!!!! Ook zette ik het eten klaar en deed de was .Maar het voelde best af en toe dubbel want ook mijn moeder was niet bepaald een warme liefdevolle moeder dus ik begrijp je heel goed .Ik hoop voor jou dat ze ergens een goede plek krijgt en ze niet terug krabbelt want het is zeker zwaar voor je .Sterkte ermee
    Liefs Elisabeth

    Liked by 1 persoon

    Beantwoorden
    • Ach Elisabeth, het gedrag van mijn moeder is zó vermoeiend. En ik wist het, ze probeerde vanmorgen de thuishulp weer af te wimpelen, het was maar goed dat juist op dat moment mijn dochter haar belde, zij kreeg dus de thuishulp in haar handen gedrukt.
      Nee hoor, hulp had moeder niet nodig, ze kan alles zelf. Zó kwaad kan ik daarom worden, om dat eigengereide gedrag van haar. De thuishulp prikte er gelukkig doorheen en moeder zal het moeten accepteren. Ik hoop zo dat er snel een plekje voor haar gevonden kan worden, dit is niet meer te doen.
      xxx Anne

      Like

      Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: