RSS Feed

Alles bureacratie…

Geplaatst op

                        

Vanavond liep ik met mijn dochter bij mijn moeder binnen. Ze zat bij onze binnenkomst op de bank, in haar hand een kom soep. Ik zag dat ze moeite deed om de soep zonder bibberende handen naar binnen te krijgen. Toen het goed tot haar doordrong dat wij er waren begon ze te huilen…..met haar hoofd in haar handen begon ze te snikken. ‘ Ik wil niet meer, ik wou dat ze me kwamen halen van hierboven’…….

Ze herinnert zich drie minuten later niet meer dat ze soep gegeten heeft, herinnert zich niet meer wanneer en óf ze haar medicijnen heeft ingenomen. Haar medicijnen zitten sinds gisteren in een speciale verpakking, tijd en uur van inname staan vermeld op de appart verpakte medicijnen. Maar moeder weet het niet meer. Het is onverantwoord moeder nog langer zo te laten wonen. Maandag  komt er een medewerker van het CIZ op huisbezoek , hij / zij komt kijken en testen in hoever het nodig is dat mijn moeder opgenomen kan worden. 

Een beetje is deze situatie ook te danken aan mijn moeder zelf. Ohh nee hoor, er viel niet over te praten dat moeder zich in liet schrijven voor een aanleunwoning. Ze voelde zich prima, kon alles nog heel goed zelf, dus denken aan verhuizen naar een aanleunwoning moesten wij maar vergeten. Zelfs inschrijven voor het geval dát…..konden wij op onze buik schrijven. 

Tot moeder enkele jaren geleden een val met haar fiets maakte. Sinds die tijd is het bergafwaarts gegaan met moeder. Ze herstelde redelijk met de juiste medicatie, ging weer aan de wandel achter haar rollator, ze leefde weer op. Dat was van korte duur. Haar geheugen begon haar in de steek te laten. Het begon klein, welke dag was het, ze raakte dingen kwijt. Was op weg naar haar pedicure maar wist halverwege de weg niet meer. Maar over verhuizen viel nog steeds niet te praten. 

Dat het daarna zó snel zou gaan met haar geheugen verlies verbaasde ons allemaal. Vaak dacht ik dat ze maar deed alsof, want moeder had ook nog heldere momenten. Later hoorde ik dat dat bij beginnende dementie hoort. Maar inmiddels zijn we maanden verder en is voor moeder én ons de situatie meer dan zorgelijk, gevaarlijk zelfs. Ondanks onze gesprekken met de huisarts en de thuiszorg moet het allemaal bureaucratisch geregeld worden. Lekker langzaam dus. 

Morgen ga ik weer naar moeder toe, vaak gaat een van mijn dochters mee zodat we nog enige conversatie hebben, want moeder weet niets meer te vertellen. Ze zit op de bank, verstaat ons ook bijna niet meer, en wiebelt op en neer op haar stoel. Voor mijn moeders bestwil en voor onze gemoedsrust zal ik maandag wéér aandringen op een spoedige opname. Ik wil er niét aandenken dat ze haar dreiging om van negenhoog naar beneden te springen waarmaakt…….

Advertisements

Over ZijalleenisZij

Ik zou veel kunnen vertellen, maar wat hebben anderen daaraan? Ieder leven heeft zijn ups en downs, dat is soms goed om te delen maar mijn ervaring is dat je toch altijd alleen staat.

»

  1. hopelijk snel een oplossing voor julle want dit is natuurlijk niet te doen voor jullie. Sterkte

    Liked by 1 persoon

    Beantwoorden
  2. Dit is een onhoudbare situatie, er moet snel een oplossing komen!

    Liked by 2 people

    Beantwoorden
  3. gewoonzoalsikben

    Ik hoop dat er toch heel snel een oplossing komt voor je moeder ,dit kan toch niet langer zo .Bij je laatste zin lopen de rillingen over mijn rug.Ik kan je alleen maar veel sterkte wensen
    Liefs Elisabeth

    Like

    Beantwoorden
  4. Het is nu toch echt te hopen dat de ambtelijke molens wat sneller gaan draaien, je moeder heeft zo geen echt leven en jullie ook niet.

    Like

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: