RSS Feed

Mixed feelings…

Geplaatst op

           ​

Ben ik dan toch een voorbeeld van een grote mond maar een klein hartje…..ik begin erin te geloven. Moeder is koud tien dagen in het verzorgingshuis en het vreet nu al aan mij. Ja ik weet het, ik vond dat moeder niet snel genoeg verhuizen kon. Haar geheugen ging in rap tempo achteruit en haar gezondheid ook. Moeder huilend aantreffen in bed of liggend op de bank deed mij zeer. Haar eenzaamheid deed mij evenveel pijn als haarzelf. Moeder in huis nemen is nooit een optie geweest, die wens had moeder zelf ook niet. Een half jaar geleden ging het plotseling snel bergafwaarts met moeder. Ondanks haar tegensputtering toch een aanvraag voor een opname in een verzorgingshuis ingediend september vorig jaar. Toen ik begin januari eens informeerde waneer ik een reactie verwachten kon wist men bij het CIZ nergens van. Er was geen aanvraag ingediend werd mij verteld. Ondertussen was de huisarts al diverse keren door mij bij moeder geroepen die op haar beurt de thuiszorg inschakelde. Moeders geheugen was in een half jaar tijd zo achteruit gegaan dat ik besloot toch mijn stem maar weer eens te laten horen. Ik kon het niet meer verdragen om moeder huilend aan te treffen met de dreiging dat zij van het balkon naar beneden zou springen. Moeder wilde een spuitje, ze had het helemaal gehad met haar leven.

Vanaf het moment dat ik informeerde naar het verzoek wat ik in september had ingediend ging het snel. Mijn aanvraag was ergens blijven liggen en ik aanvaarde duizend excuses. Men kwam met moeder praten, voor zover dat mogelijk was, en de noodzaak was duidelijk. De eerste de beste plaats die vrij kwam zou voor moeder zijn. 

De afgelopen tien dagen heb ik moeder negen dagen bezocht. Het ging heel moeizaam de eerste dagen. Elke dag vroeg moeder waar ze nu eigenlijk was, gevolgd door de vraag wanneer ze weer naar haar eigen huis mag.

Moeders eigen huis is niet meer bewoonbaar, er staat niet veel meer in het huis. Er komen na bijna dertig jaar nieuwe bewoners in.    Vandaag trof ik moeder opgeruimd aan. Ook hoorde ik vandaag dat ze blij is waar ze nu is, dat vertelde moeder tegen de buurvrouw van mijn dochter, wier vader op de afdeling naast mijn moeder woont. Pak van mijn hart om dit te horen. Bij het afscheid zwaait moeder mij steeds enthousiaster uit, en wil ze een afscheidskus. Ik ben blij met de lach die moeder mij geeft voordat de liftdeur zich sluit……en de arm die naar mij zwaait tot ik de hoek om ben…..

Advertenties

Over ZijalleenisZij

Ik zou veel kunnen vertellen, maar wat hebben anderen daaraan? Ieder leven heeft zijn ups en downs, dat is soms goed om te delen maar mijn ervaring is dat je toch altijd alleen staat.

»

  1. Het is goed voor te stellen, dat je blij was te horen dat je Moeder het toch wel naar haar zin heeft. Uiteindelijk is het voor alle partijen het beste zo toch?

    Liked by 1 persoon

    Beantwoorden
  2. Zoals ik moeder gisteren zag mag het blijven, dan kan moeder nog een mooie tijd hebben.

    Like

    Beantwoorden
  3. Er is vooruitgang en dat is toch prachtig, jij en je dochter kunnen daar alleen blij om zijn, laat het niet aan je vreten, dit is uiteindelijk toch de beste oplossing. De medicatie zal helpen en je hebt zelf ook een leven, als je je moeder vrolijker ziet en ze zelfs jullie uitzwaait is dat mooi, het gaat helemaal goed komen.

    Like

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: