RSS feed

Weer thuis….

Geplaatst op


Gisteren een keer niet naar moeder geweest, maar ze had mij ook niet gemist. Toen ik tegen haar zei dat ik gisteren niet geweest was omdat ik té druk met de poezen was, zei moeder ‘ jawel hoor, je bent wel geweest, je komt toch iedere dag ….! Ik voelde mij direct niet meer schuldig. Toen ik vanmiddag binnen kwam stond moeder de was op te vouwen, samen met nog een bewoonster. Het stapeltje was van moeder zag er net zo strak uit als ik gewend was van haar. Een grote glimlach verscheen, bij moeder én bij mij.

Deze week mocht moeder ook een keer mee naar de bank. Er moest nog wat afgehandeld worden dat moeder toch écht zelf moest afwikkelen, persoonlijk. Bureaucratie ten top. Moeder begreep niets van alles wat er gezegd werd, en met duw en trekwerk hielpen wij moeder in en uit de auto. Helaas moet moeder deze handeling nog een keer ondergaan want wat bleek, moeders id kaart was verlopen. Gelukkig zijn de ambtenaren van de gemeente wél zo attent om naar moeder toe te komen, dank daarvoor gemeente Waalwijk. En de id kaart voor moeder mag door één van ons worden opgehaald. Bravo !

Dus moeder mag nog een keertje mee de komende week. Tegen heug en meug en met duwen en trekken. Wat zijn we attent voor de oudere generatie, het maakt niet uit hoe je er komt, áls je maar komt. En of moeder het verhaal nu wel of niet begrijpt, dat zal de bank worst wezen, als moeder maar in eigen persoon haar handtekening plaatst. Als moeder zich net zo goed en vrolijk voelt als vandaag zal het die ene keer ook wel weer goedkomen. De afgelopen keer dat we van het uitstapje terug kwamen zei moeder bij het betreden van het verzorgingshuis ‘ zo…ik ben blij dat ik weer thuis ben”. En zó wil ik het heel graag horen. 

Advertenties

Over ZijalleenisZij

Ik zou veel kunnen vertellen, maar wat hebben anderen daaraan? Ieder leven heeft zijn ups en downs, dat is soms goed om te delen maar mijn ervaring is dat je toch altijd alleen staat.

Eén reactie »

  1. Mooi te lezen dat het zo goed gaat met je moeder, het heeft niet eens lang geduurd. Banken zijn vreselijk, mijn man was overleden en na een half jaar wilde ik van de eo rekening af, dat heeft 2 jaar geduurd. De eerste keer dat ik bij de bank kwam zei zo’n piepkuiken, dan moet uw man zelf komen, ik heb de overlijdensakte voor haar neer gegooid, had het overigens gezegd dat mijn overleden was, maar luisteren kunnen ze ook al niet. Het ging niet door, en na heel veel gezanik van mijn kant, is er na twee jaar eindelijk een eind aan gekomen, wel moest ik een hele stapel formulieren ondertekenen. Fijn dat de ambtenaren wel behulpzaam zijn.

    Liked by 1 persoon

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: