RSS Feed

Breekbaar…

Geplaatst op

Vanmiddag zat ik tegenover moeder aan een tafeltje bij de Hema. Het uitgestelde uitstapje naar de bank moest er toch een keer van komen. Moeder keek naar buiten, zag de zon en trok direct haar jas aan. Net als drie weken geleden was het weer een hele klus om moeder in de auto te krijgen. Dochter en ik besloten ter plekke dat dit de laatste keer zou zijn dat moeder al deze moeite moest doen om waar en waarvoor dan ook, in eigen persoon te moeten verschijnen.

Na het bezoek aan de bank wilde moeder wel even de benen strekken, en gelukkig was de Hema dicht genoeg bij en was die afstand precies lang genoeg om haar benen te strekken. Koffie met appeltaart en slagroom. Gezellig een halfuurtje gezeten, moeder zat op haar gemak, maar herkende niks van haar omgeving. Tot ze plotseling achter ons de echtgenote van een medebewoner herkende. Omdat wij net wilden vertrekken stapte moeder op de vrouw af en begroette haar hartelijk. Ik zie je vanavond weer Joke, zei de vrouw, want dan kom ik nog even mijn man bezoeken……fijn, zei moeder, tot later dan.

Terwijl we terug sukkelden naar de auto zei moeder ineens tegen mij, ” wie was dat nou, die vrouw die zojuist tegen mij sprak?….. en ik vertelde haar wie de vrouw was die moeder zo hartelijk had begroet. Daar kan ik mij niks van herinneren, ging moeder verder, ik heb haar nog niet eerder gezien…..            Ik liet het verder rusten en hielp moeder met veel moeite weer in de auto. Thuis aangekomen, moeder was blij er weer te zijn, herkende ze Mary, een medebewoonster van moeders afdeling waarmee ze het goed vinden kan.

Terwijl ik moeder uit haar jas hielp begon ze te praten over Mary. Ze zou haar dadelijk even gaan opzoeken, zei moeder. Mary kon verhalen vertellen waar moeder geen touw aan kon vastknopen, maar Mary en zij waren graag in elkaars gezelschap. Plots hield moeder mij staande, keek mij aan en vroeg ‘ praat ik ook weleens over dingen die nergens op slaan, ik hoop het niet, zei moeder, want dan moet je het mij wel zeggen hoor “.

Nog geen twee minuten later wist moeder niet meer dat ze met ons naar de bank was geweest, wist moeder niet meer dat we even gezellig koffie gedronken hadden bij de Hema. Ook toen ik vroeg of ik haar gezellig even naast Mary zou willen zetten zei moeder, ” Mary.?…ik ken geen Mary…..        De tranen sprongen in mijn ogen, ik had zo verschrikkelijk met moeder te doen, zoals ze daar stond, klein en o zo breekbaar en toch zo blij met deze uurtjes met ons.  Telkens bij het afscheid wil moeder mee de lift in, ons uitlaten…..maar ze moet op haar afdeling blijven. Ik wijs naar links naar het raam en zeg haar dat ze ons daar kan uitzwaaien. Na de zoenen op haar wangen loopt moeder naar het raam, en zwaait met twee armen tot wij niet meer te zien zijn………dag moeder, tot morgen, dan kom ik weer…..

Advertisements

Over ZijalleenisZij

Ik zou veel kunnen vertellen, maar wat hebben anderen daaraan? Ieder leven heeft zijn ups en downs, dat is soms goed om te delen maar mijn ervaring is dat je toch altijd alleen staat.

»

  1. gewoonzoalsikben

    Het lijkt me zeker moeilijk om je moeder zo te zien .hoe snel haar geheugen het af laat weten .Gelukkig kunnen jullie nog wel samen genieten van de fijne momentjes ,zij vergeet ze misschien snel maar jij in elk geval niet !
    Liefs Elisabeth

    Liked by 1 persoon

    Beantwoorden
  2. Het zou veel erger zijn als je moeder zich wel alles zou herinneren, ze heeft nu geen gemis wat contacten betreft en alles is weer nieuw voor haar. Mijn buurvrouw is geopereerd en is nu plotseling (na een poos wel wat verward te zijn geweest) vanuit het ziekenhuis in een verzorgingshuis opgenomen, helemaal dement. Ik hoop van harte dat ze niet helder meer wordt. Ze heeft geen afscheid van haar huis en spulletjes kunnen nemen, en ik denk dat de omgeving en zeker voor jou en je dochter er meer last van hebben dan je moeder en mijn buurvrouw. Neem het maar zoals het is en de zoenen en het uitzwaaien zijn voor jullie de lichtpuntjes.

    Liked by 2 people

    Beantwoorden
  3. En zo maakt je moeder iedere dag weer nieuwe vrienden. Als je er een beetje bij nadenkt eigenlijk niet te bevatten

    Liked by 1 persoon

    Beantwoorden
  4. Geloven jullie mij als ik zeg dat het heel moeilijk is om je moeder zo te zien?….. ik blij mag zijn dat mijn moeder tot op hoge leeftijd goed gezond is geweest, maar deze snelle aftakeling hakt er toch wel in. Ze doet het regelmatig in haar broek, en dat zij dat soms ook beseft vind ik zeer triest. Ze schaamt zich op het moment dat ze het zelf ook in de gaten heeft, maar dat is helemaal niet nodig. Dat is ze ook zo weer vergeten en gaat ze weer gewoon door.
    Toen moeder mij deze week vroeg of zij ook zo was als de anderen daar…….en haar waterige ogen daarbij zag……..heel moeilijk!!

    Like

    Beantwoorden
    • gewoonzoalsikben

      Hoewel mijn moeder zeker behoorlijk ging dementeren heb ik dit gelukkig niet meegemaakt .Het lijkt me vreselijk om je moeder zo te zien op de momenten dat ze even helder is en weet wat er gebeurd en vol schaamte is .Die laatste zin raakt mij want hoe geef je daar antwoord op .Sterkte lief mens .
      Elisabeth

      Like

      Beantwoorden
  5. Ontroerend mooi en herkenbaar. Koester de warmte en het moment🌷💋🙏🏽🌷

    Like

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: