RSS Feed

Lijkwade…

Geplaatst op

Soms doe je nieuwe ideeën op. Een doek in plaats van een kist. Om in begraven te worden bedoel ik dan.  De Dela kroniek lag gisteren in de brievenbus en eerlijk is eerlijk, ik ben een trouwe lezer. Verhalen over leven en dood zijn favoriet bij mij.  Ik vind het inderdaad geen prettig idee dat ik na mijn heengaan in een simpele, doodgewone (……) kist wordt opgeborgen. Dat was de mededeling onder een foto, wie een kist een naar idee vindt om in begraven te worden, kan ook kiezen voor een lijkwade, of een mand. Je vraagt je misschien af wie daar nu wakker van ligt, nou ik. Oke, ik krijg er niets van mee, maar toch. Ik hou er niet van om opgesloten te worden, dat is mijn hele leven al zo geweest. Toen mijn moeder hertrouwde met een kerel die drie etters van kinderen meebracht is deze fobie ontstaan. Normaal gesproken slaap je dan op een kamer met je nieuwe zussen, maar bij ons werkte dat zo niet. De drie nieuwe etters, twee meiden en een jongen, eisten hun eigen kamer op, en ik werd gedwongen samen met mijn broer een kamer ( lees bed ) te delen. 

Het was een huwelijk dat gelukkig niet jarenlang geduurd heeft, de nachtelijke ruzies hielden me ook nog eens vijf van de zeven nachten uit de slaap, terwijl mijn broer zich van deze jaren nauwelijks nog iets herinnert. Op zondag was er steevast de wekelijkse wandeling waaraan ik na twee keer weigerde mee te doen. Aan de kant van moeder mijn broer en ik, aan de kant van ‘ pa ‘ zijn drie ettertjes. Mijn broer hield het al snel voor gezien, en bracht de zondagmiddagen door bij een vriendje. Ik wilde ook niet meer meedoen aan die optocht, maar ik mocht onder geen beding naar een vriendinnetje. Ik mocht kiezen, of meegaan, of opgesloten worden op de slaapkamer tot de familie weer thuis kwam. Ik koos voor het opgesloten worden. ‘Pa’ draaide met veel poeha de deur in het slot, waarna hij door het zijraam triomfantelijk de sleutel toonde en in zijn broekzak stopte. 

Door het grote slaapkamerraam zag ik de stoet vertrekken. Zodra de stoet de hoek om was gooide ik het raam open om de frisse lucht in te ademen, en me toch een beetje vrij te voelen. Soms stond mijn vriendinnetje onder het raam om wat te kletsen en mijn opsluiting wat te veraangenamen. Naar beneden springen was geen optie, we woonden twee hoog, en aan de regenpijp terug de kamer weer in heb ik niet kunnen oefenen. Zodra de luidruchtige familie weer in aantocht was nam mijn vriendinnetje de kuierlatten, want ook het raam open was niet toegestaan, laat staan een praatje maken. 

Maar om op de lijkwade terug te komen, toch eens snel informeren of deze ook via mijn Dela verzekering verkrijgbaar is……want opgesloten in een kist, daar wil ik absoluut niet aan denken. 

Advertenties

Over ZijalleenisZij

Ik zou veel kunnen vertellen, maar wat hebben anderen daaraan? Ieder leven heeft zijn ups en downs, dat is soms goed om te delen maar mijn ervaring is dat je toch altijd alleen staat.

»

  1. Dat was geen aangename kindertijd (althans die jaren met het nieuwe gezin)! Dat vind ik jammer! Maar ik denk wat de begrafenis betreft, je toch wel zelf kan kiezen hoe je begraven wil worden of niet? Ik hoop alvast dat je wens in vervulling gaat. Maar laat het nog lang duren voor het zover is! Voor nu wens ik je nog een fijne avond en een goede nachtrust.
    Groetjes, Heidi

    Liked by 1 persoon

    Beantwoorden
  2. Ik had over een lijkwade / mand wel eerder gehoord, maar nooit serieus een beslissing genomen. Terwijl ik dat kleine stukje gisteren las kwam ook de herinnering terug.
    Vastleggen dus.
    Jij ook een fijneavond en een goede nacht.
    Groetjes, Anne

    Like

    Beantwoorden
  3. Hallo Anne, bij Dela kan je zelf heel veel regelen voor anderen dat moeten doen, op je computer kan je bij Dela een formulier invullen met je wensen en ze doen dat heel goed. Ik denk dat een lijkwade of mand wel in het pakket zitten. Zo te lezen was je jeugd niet bepaald ideaal Anne, zo’n stiefvader heb ik ook een poos gehad, alhoewel ik er niet erg veel last van had, want ik was bij mijn grootouders. Toen ik 18 was heb ik gekozen voor cremeren, toen moest je er nog voor tekenen. Voor de rest kan ik er echt niet over in zitten, de enige zekerheid in het leven is dat je dood gaat. Veel succes met je voornemen en nog een heel goede dag gewenst. Groeten, Ann.

    Liked by 1 persoon

    Beantwoorden
  4. gewoonzoalsikben

    Eigenlijk denk ik daar niet zoveel over na .Ik wil geen ”kijkdag” voor zg vrienden e d nee die hoeven mijn dooie kop niet te zien ! Ik heb altijd gezegd ik wil een Witte kist en Roze rozen erop .Maar nu boeit het me niet eens meer wat ze doen als ik dood ben ,stop mij maar in die oven ,over en uit !
    Elisabeth

    Liked by 1 persoon

    Beantwoorden
  5. Ik kies ook voor een vuurtje. Het mooist lijkt me nog een echte brandstapel maar dat mag dan weer niet. Je mag dan bij Dela verzekerd zijn maar je mag je uitvaart door ieder uitvaartverzorger naar eigen keus laten verzorgen

    Liked by 2 people

    Beantwoorden
  6. Beste ZijalleenisZij, wat leuk om te lezen dat je een trouwe lezer bent van ons ledenmagazine Kroniek en dat we je inspireren met onderwerpen rondom leven en dood.
    Wist je dat je je wensen, zoals het begraven worden in een lijkwade, ook vast kunt leggen in een wensenboekje, via http://www.dela.nl/wensenboek? Hierdoor weten je naasten ook wat je wensen zijn. Als je nog vragen hebt rondom je wensen of tips hebt voor ons magazine, laat het mij vooral weten!

    Like

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: