RSS Feed

Maandelijks archief: juli 2017

Kakzak…

Geplaatst op

 

geurzakjes-kopen-770x430

Oke oke….ik beken schuld. Jarenlang heb ik mij slecht gedragen. Daar heb ik nu spijt van, een beetje spijt, niet zo erg veel. Regelmatig kwam ook ik thuis met poep aan mijn schoen, jeetje wat vond ik dat smerig, nu begrijp ik het probleem wel, toen zag ik dat niet zo want niemand raapte poep. Ik liet mijn honden altijd uit op plekken waar mensen normaal niet wandelen. Er liep die tijd geen mens met een kakzak. Toen, en dan praat ik over een jaar of tien geleden. Sinds ik zes hoog woon is het hebben van een hond niet practisch, de lift buiten werking of een ander probleem waardoor je de trap moet nemen, dat zag ik mijzelf niet meer doen met een hond onder mijn armen. Toch loop ik nu ook dagelijks met een kakzak. Ik help mijn dochter met het verzorgen van haar vier maanden oude pup en daar hoort als je het goed doet ook het poep opruimen bij.

Toch zie ik nog altijd mensen die de stront van hun hond gewoon laten liggen, ze zien het zogenaamd niet, zijn aan het appen, of hebben gewoon schijt aan wat hun hond ergens neerlegt. Aan de lijn van de hond hangt wel de verplichte kakzak, maar dan zonder inhoud. De boete bedraagt negentig euro heb ik mij laten vertellen. Dat is niet weinig, en al wandelend zie ik nogal wat misgelopen hoopjes liggen….zonde van het geld zal ik maar zeggen. In het verleden heb ik mij hieraan ook schuldig gemaakt, tot mijn ergernis heb ik zelfs een paar van mijn lievelings schoenen, suede, regelrecht in de afvalbak kunnen gooien. Niet meer schoon te krijgen.

Automatisch let ik er nu op wie er wel of geen kakzakje aan de hondenlijn heeft hangen, niet dat ik mij ermee ga bemoeien, maar het voelt toch fijner als je opruimt wat je hond neer legt. En de kakzakjes zijn verkrijgbaar in soorten en maten, met en zonder lekker luchtje. Kijk, ik ga niet met een doorschijnend afval of diepvrieszakje op stap zoals zovelen. Voor die mensen die dat wel doen maakt het niets uit, de zak blijft toch leeg bungelen. Maar je kunt ook kiezen voor een luxe zakje van stevig materiaal en een heerlijk geurtje eraan zodat geen mens ruikt wat je mee naar huis neemt. De geur van zo’n zakje kun je nog wel in je kledingkast stoppen, tussen je ondergoed of je lakens, zo lekker ruiken ze. Ik heb zelf geen hond meer maar wel twee katten. Schep de behoefte van je kat in de kakzak……..en je bent en blijft vrij van nare geurtjes in en om je huis.

Advertenties

Sprangs geleuter….

Geplaatst op

Er is in de afgelopen vijf jaar al zoveel gespeculeerd over het hoe en wat met betrekking tot het huwelijk van mijn dochter dat ik er nog eens een blogje aan waag. Niet omdat ik daar nu zoveel behagen in schep, maar voornamelijk om een aantal Sprangse roddeltantes eens even te kakken te zetten. Het begon in 2012 toen mijn schoonzoon vrij plotseling in een midlifecrises terecht kwam. Meneer zag alles niet meer zitten, het leven niet, de toekomst niet, en ook zijn dure hobby’s niet meer. Dat was even schrikken voor mijn dochter, zomaar uit het niets komt daar plotseling een midlifecrisis opduiken. Ja, manlief was wat stiller de laatste weken. Afwezig ook, maar dat schijnt bij een midlifecrisis te horen. Ook dat je ineens uren in de douche doorbrengt terwijl voor die tijd het water altijd te koud en te nat was.

Om een lang verhaal wat korter te maken, meneer was verliefd geworden op de schoonmaakster van het bedrijf waar hij werkte. Niks midlifecrisis dus, maar gewoon ordinair vreemdgegaan met de poetsvrouw. Meneer vertrok voor een paar weken naar de camping om tot rust te kunnen komen en na te kunnen denken over zijn toekomst. Een paar weken werden een paar maanden, ik vroeg mijn dochter hoelang ze nog door wilde gaan met het betalen van de camping, want meneer zat op zwart zaad en kon de relaxplek niet alleen betalen. Terug komen naar huis was meneer ook niet van plan want voor hem hoefde het allemaal niet meer. En blijkbaar hoeft het nog steeds allemaal niet wat meneer betreft. Vijf jaar geleden de kuierlatten genomen, intussen een huisje gehuurd waar de poetsvrouw ook weer aan het poetsen geslagen is ( ohh )…….

Het was een poosje vrij rustig in het Sprangse dorp na drie jaren van roddel en achterklap. Want in zo’n kerks dorp ga je over de tong hoor als je buiten de pot pist. Maar de storm is weer losgebroken. Mijn dochter zou nu gaan, of al samenwonen met de man van de poetsvrouw !!! Nou moet het toch echt ophouden, dit zijn zo’n gemene leugens, waar heeft mijn dochter dat aan te danken? De man van mijn dochter doet geen enkele moeite om het huwelijk te ontbinden ( hij durft niks, kan niks, en laat alles liever mijn dochter opknappen en betalen ) Nee dus, want ik ben er ook nog en laat mijn dochter niet voor zijn karretje spannen. Hij gaat vreemd, laat mijn dochter al vijf jaar zo zitten dus mag hij zelf de zaken afwerken, ook financieel. Advocatenkantoors genoeg te vinden, en als je bang bent, neem dan je welbespraakte moeder mee, die weet alles zo goed. Ook het poetsliefje van mijn schoonzoon is nog getrouwd, en zij slaapt samen met haar zoon op een kamer in het echtelijk huis. Hij wil niet meer met haar in één kamer slapen, en geef hem eens ongelijk. Zij leven nog samen omdat geld de oorzaak is in dat huwelijk, huis en bezittingen.

Maar Mariska, jij kwam vandaag met het nieuws dat je oma gehoord had dat zij van de ……. met dat blonde haar en al die oorbellen in,  zou samenwonen met de man van die overspeelster. Had je je oma niet direct uit de droom kunnen helpen i.p.v aan mijn dochter te vragen of het gehoorde waar was?  Dat had jij niet eens hoeven te vragen want je werkt samen met mijn dochter, en jij weet heel goed hoe mijn dochter in elkaar steekt.  Mijn dochter woont met niemand samen, en al was Piet van Zelst de laatste vent op aarde dan nog maakte hij geen schijn van kans. Dat jij met deze ongelooflijke onzin mijn dochter confronteert kan ik niet begrijpen Mariska. Ik zou het zeer waarderen als je je oma eens duidelijk zou maken dat ze haar oren nergens aan moet laten hangen, en al zeker niet aan vele vele mensen die in Sprang wonen, het roddeldorp van Noord Brabant.

Amen.!

De lift…

Geplaatst op

Natuurlijk is het anders. Of je nu je man of vrouw in een verpleegtehuis moet achterlaten, of een van je ouders, dat is emotioneel een heel verschil. Jarenlang waren jullie samen en dan ineens sta je overal alleen voor. Vanmiddag zag ik het weer aan, drie vrouwen op bezoek bij hun man. Wezenloos zittend in hun stoel wordt er tegen ze gepraat alsof het kinderen zijn. Met een ouder is dat gelukkig minder emotioneel is mijn ervaring. Ik heb het geluk dat ik nog niet tegen mijn moeder hoef te praten als een klein kind. Ik hoef zowiezo niet te praten tegen mijn moeder, ze is behoorlijk doof en zegt zelf ook niet meer zoveel. Het lukt mij en mijn dochter moeiteloos om twee uur bij moeder te zijn zonder dat er een woord uitkomt. Daarom gaan we meestal ook samen op bezoek bij moeder, dan wordt er tenminste nog wat gesproken. 

Vanmiddag namen wij moeder mee naar het terras. Daar gaan ook de mensen naar toe die niet zonder hun sigaretje kunnen. Een vrouw zat aan een tafeltje met voor haar neus twee pakjes sigaretten en een aansteker. Een kwartier later werd haar man naar buitengerold door een medewerkster. De man stak een hand uit naar de pakjes sigaretten, maar omdat de man zo bibberde viel alles op de grond. De vrouw sprak haar man toe als een kind. Je moet ook wachten A, ik help je anders toch ook ‘. De vrouw haalde een sigaret uit het pakje, stak deze tussen haar lippen en hield er een vuurtje onder. Na uitgehoest te zijn gaf ze het stokje over aan haar man. Dit herhaalde zich een aantal keren, waarna de vrouw opstond en tegen haar man zei dat hij terug moest naar zijn afdeling. Tijdens de terugrit probeerde de man nog wat tijd te rekken door zich aan een aantal stoelen vast te houden, maar zijn vrouw was onvermurwbaar. 

Een half uurtje later waren ook wij uitgepraat…..mijn dochter en ik. Toen wij opstonden vroeg moeder, oh, gaan jullie weer?  Ja moeder, wij gaan, het is bijna etenstijd voor jou. Ohh, zei moeder, dan hoop ik dat ik nog weet hoe ik boven kom, het verandert hier allemaal zo vaak……dan is de wc hier, dan weer daar, en de lift werkt ook elke keer anders…..

We geven moeder gelijk. We lopen met haar naar de lift en dochter drukt de code in. Terwijl de lift opengaat zegt moeder ‘ nou dat is snel, het is zeker niet druk vandaag. Als we richting moeders dagverblijf lopen zegt moeder, ‘ ik sta daar vaak zo lang te wachten dat ik maar terug ga naar huis. Weer geven we moeder gelijk, want ook al leggen wij het moeder honderd keer uit, ze begrijpt niet dat je de lift alleen kunt bedienen met een speciale code. Na moeder achter te hebben gelaten lopen wij nogmaals naar de lift. Buiten gekomen merken wij dat moeder ons dit keer snel vergeten is, ze staat niet voor het raam om naar ons te zwaaien…….dag moeder, tot volgende keer.

Mijn naam is…

Geplaatst op

Ik kan hier pisnijdig om worden, weet je dat. Ook op de toezichthouders van het bos. Je wéét verdorie dat er dieren worden geboren in dit seizoen, en zie je nu toezichthouders…..nee dus. Het moet verboden worden om je hond los te laten als je géén controle over het dier hebt.

Vanmorgen is in het bijzijn van mijn dochter een reetje van amper een week oud doodgebeten. Normaal gesproken luistert deze hond goed, maar de eigenaresse dacht dat haar hond achter een konijn aan ging, maar het bleek een reetje te zijn. De vrouw schreeuwde mijn dochter toe het diertje uit de bek van haar hond te halen, want zelf durfde zij dat niet. Mijn dochter was zwaar overstuur, mede door het gebler van de vrouw. Met het reetje in haar armen is mijn dochter naar de dierenarts gelopen, die de dood van het beestje constateerde, en mijn dochter de opdracht gaf het dode reetje terug te leggen op de plek van het gebeurde.

Zo kon de moeder het jong terug vinden en zien dat haar jong was overleden.

Ik ken de vrouw wiens hond dit heeft aangericht en neem haar dit zéér kwalijk. Vooral omdat zij van zichzelf denkt dat zij iedereen die zij tegenkomt met zijn/haar hond, opvoedkundig moet toespreken.

Houd je mond als je je eigen hond niet eens tot de orde kan roepen.

Ook de boswachters neem ik het kwalijk dat zij zó weinig controleren in het bos. Wandelen met je hond in een hondenlosloopgebied wil niet zeggen dat je je hond maar zijn gang kunt laten gaan. Als jij je hond niet onder controle kunt houden, blijf dan vooral nú weg uit het bos.

Eeuwige jeugd…

Geplaatst op

Afgelopen week was ik samen met mijn dochter weer bij de tandarts. Nog nooit in alle jaren dat wij bij hem komen heb ik die man humeurig gezien. Ook dit keer was hij weer goed gemutst en belangstellend. Altijd tijd voor een babbeltje, iets wat ik bij onze huisarts nog nooit heb meegemaakt. Nee, niets ten nadele van onze huisartsen, dat is ook een aardig echtpaar, maar de tandarts heeft bij ons toch een streepje voor. In mijn ogen blijft de man ook eeuwig jong, en dat kan ik van onze huisartsen nou niet echt zeggen. Loop je in het centrum de tandarts tegen het lijf, hij zal je spontaan groeten en naar je zwaaien. Dat heb ik met de huisarts nog nooit meegemaakt, terwijl ik hem of haar toch ook regelmatig tegen het lijf loop bij Appie.

Met denken maak ik dit blogje niet af, maar het wil mij niet te binnen schieten hoe het onderwerp leeftijd nu ter sprake kwam. Dat doet er in feite ook niet toe, maar de tandarts vertelde dat hij volgend jaar vijfendertig jaar tandarts is en al evenlang zijn praktijk in hetzelfde pand heeft. Wij waren een van zijn eerste patiënten dus hij kon onmogelijk van dezelfde leeftijd zijn als mijn dochter, die volgend jaar vijftig wordt. Laten wij dat nu lang gedacht hebben. Daar stonden we dus met onze mond vol tanden. De tandarts kon er hartelijk om lachen. Onderweg naar huis bleven wij ons verbazen. Bij de huisarts komen wij ook een jaar of vijfendertig, het was een jong stel met kleine kinderen toen we voor het eerst daar kwamen, maar deze mensen zijn met ons meegegroeid zal ik maar zeggen. Hij is grijs en ronder geworden, zij werkt tegenwoordig parttime vanwege haar leeftijd. Verbazing alom bij mijn dochter en mij. Het geheim van er jong uit blijven zien is dus niet alleen voor ( rijke ) vrouwen weggelegd.

Ik begin er nu toch echt in te geloven dat een jeugdig uiterlijk, behalve door je geërfde genen, ook te maken heeft met je levenswijze, hoe je in het leven staat en je positieve instelling.  Toch bij het volgende bezoek eens zo onbeleefd zijn om naar de leeftijd van onze eeuwig jong ogende tandarts te vragen…..