RSS feed

Alles went…

Geplaatst op

….zegt men, maar ik ben het daarmee niet eens. Het went niet dat mijn moeder in een verzorgingshuis woont, het went niet dat mensen op jonge leeftijd sterven,het went niet dat er miljoenen mensen niet te eten hebben, het went niet dat het mishandelen van dieren ook in dit z.g beschaafde land hand over hand toeneemt. Het went niet. Ik ken genoeg mensen die bij de dag leven, wat de morgen brengt zien ze morgen wel weer. Ik kan zo niet denken, niet leven. Als ik wel zo zou kunnen denken was mijn leven stukken eenvoudiger en véél zorgelozer, maar dat heeft er nooit ingezeten.

Vandaag bezocht ik mijn moeder weer in het verzorgingshuis. Ik wijt het aan het redelijk vroege tijdstip dat er nog geen bezoek was voor de bewoners, dochter en ik kwamen binnen rond half twee. Drie van de zes bewoners verbleven nog op hun kamers, en van één van de bewoners stond het ontbijt nog op de tafel. Dochter en ik keken elkaar veelbetekenend aan. Voor hetzelfde geld had mijn moeder ook nog in haar bed kunnen liggen, ze houdt sinds enige maanden van uitslapen werd mij onlangs meegedeeld. Mijn moeder en uitslapen, als er iemand is die negenentachtig jaar nóóit aan uitslapen heeft gedaan dan is het wel mijn moeder. Ik weet niet wat ik hiervan denken moet. Zo weet ik dat één bewoonster, als zij té druk wordt, een hapje appelmoes krijgt met daarin een kalmeringstabletje. Daarna rijden de verzorgster de mevrouw naar haar kamer waar zij tv kan kijken of een dutje kan doen. Ook dát went niet voor mij, terwijl het misschien de enige juiste optie is.

Ondanks de gezellige versieringen in de grote woonkamer was het één en al ongezelligheid tijdens het bezoek. Moeder praat alleen als haar iets gevraagd wordt, de andere aanwezige bewoners hangen zo goed als levenloos in hun stoelen, en ik zeg het nóg maar een keer, het went nooit. Als niét een van mijn dochters mij zou vergezellen naar deze bezoeken dan denk ik dat moeder minder vaak bezoek zou krijgen, ik raak keer op keer weer geïrriteerd als ik het verzorgingshuis eenmaal binnen ben. Niet voor moeder, zij kan er niets aan doen tenslotte, het is het geheel, en hoe kan ik dat nou uitleggen zonder egoïstisch over te komen…….geloof mij mou maar op mijn woord, sommige dingen wennen nooit !

Over ZijalleenisZij

Ik zou veel kunnen vertellen, maar wat hebben anderen daaraan? Ieder leven heeft zijn ups en downs, dat is soms goed om te delen maar mijn ervaring is dat je toch altijd alleen staat.

Volgende »

  1. Ik geloof je zeker .In het begin leek het toch zo gezellig voor je moeder maar dat blijkt dus niet echt zo te zijn .En je hebt grote twijfels wat de verzorging betreft ..Een heel vervelende situatie voor je en ook voor je moeder .
    Liefs Elisabeth

    Like

    Beantwoorden
  2. Ook ik geloof je en kan me achter jouw visie en mening/gedachte voegen. Helaas is er weinig waar we iets aan kunnen doen. Het is allemaal zo triestig en zielig om te zien!
    Lieve groetjes, Heidi

    Like

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: