RSS feed

Rien…

Geplaatst op

Toen ik veertien maanden geleden mijn moeder aan de zorg van anderen moest overlaten, was één van de eerste vragen die ik stelde, wat doet die man hier in het verzorgingshuis. Die man heeft Alzheimer, was het antwoord.

Een keurig geklede en goed verzorgde man die welbespraakt en belezen was liep ook op de afdeling rond. In de daaropvolgende maanden leerde ik Rien kennen als een hele aardige man, die eigenlijk zelf ook niet begreep waarom hij in het verzorgingshuis woonde. Rien kreeg weinig bezoek, maar als je hem vroeg erbij te komen zitten deed hij dat graag. Vaak zat Rien, hoewel zijn gezichtsverlies steeds slechter werd, in zijn zelfgeschreven boek te lezen. Verhalen over zijn werk en de reizen die hij daarvoor in zijn leven gemaakt had kon hij ook keer op keer opnieuw zeer boeiend vertellen. Hij vond het ook geweldig als mijn dochters de honden meebrachten, gek was hij op dieren, toen zijn vrouw nog leefde waren er ook dieren in zijn leven geweest.

Mijn bonusdochter zocht Rien de laatste maanden regelmatig op. Ze las Rien voor, liet hem vertellen, en verwende hem met lekkere dingen zoals haring of paling, daar was Rien dol op. Vorige week nam ze Rien nog even mee naar buiten, even zitten op een bankje in de zon. Het is de laatste keer geweest dat Rien in de zon gezeten heeft.

Toen dochter en ik vanmiddag moeder bezochten hoorden wij dat het einde van Rien’s leven naderend was. Zijn dochter zat naast zijn bed. Alleen zij weet van de innerlijke strijd die haar vader de laatste drie maanden gestreden heeft. Ik heb afscheid genomen van Rien, en thuisgekomen heb ik zijn boeken besteld. Voor zover ik weet heeft Rien twee boeken geschreven. Rien blijft voor mij een hele bijzondere man, ik vind het een voorrecht hem te hebben gekend. Zijn boeken zullen mijn herinneringen aan deze bijzondere man in leven houden.

Over ZijalleenisZij

Ik zou veel kunnen vertellen, maar wat hebben anderen daaraan? Ieder leven heeft zijn ups en downs, dat is soms goed om te delen maar mijn ervaring is dat je toch altijd alleen staat.

Volgende »

  1. Tja…aan het uiterlijk van een persoon kun je niet altijd zien hoe ziek hij is….

    Geliked door 1 persoon

    Beantwoorden
  2. Het kan allemaal zo snel aflopen. Toevallig net vandaag maar weer eens een voorbeeld van meegekregen

    Like

    Beantwoorden
  3. Het is fijn van je dat je de herinnering aan Rien bewaard, door het kopen en lezen van zijn boeken!
    Fijne groetjes, Heidi

    Like

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: