RSS feed

Drama…

Geplaatst op
Ruimtepakken op de IC

Het is voor mij een drama Diaantje, welke televisiezender ik ook aanzet, al maanden zie ik niks anders voorbij komen dan IC bedden met doodzieke mensen, verplegend personeel in ruimte pakken, en geen enkel programma slaat een verslag van de hoeveelheid nieuwe en / of overleden patiënten over. Ik sta er mee op en ga ermee naar bed, en in mijn korte slaap sessie droom ik er ook nog van.
Dan zie ik jou, dezelfde beelden, dezelfde paniek en angst gaat door mij heen. Het enige verschil is dat toen jij op de IC lag, de “ruimtepakken” aan de muur hingen, klaar voor gebruik. 
Mijn dalen blijven mede hierdoor diep, pieken zijn er niet, mijn lach is niet oprecht en mijn lichaam protesteert bij alles wat ik doe….echt bij alles. 
Ik stap van Beau over op een andere zender…” vlak over de grens in Duitsland zijn er vandaag 7000 medewerkers van een slachterij in quarantaine gegaan ” , wanneer houdt het op. Wanneer zitten we midden in een volgende crisis omdat alles steeds meer getolereerd gaat worden, grootouders moeten hun kleinkinderen kunnen knuffelen is het nieuwe voorstel. 
Weer een ander programma,” wie gaan we bij een volgende uitbraak als eerste verplegen”….is dit het nieuwe normaal? 
Dan sta ik achteraan in het rijtje, ik behoor immers tot de laatsten…. 
Ik kijk uit naar mijn gesprek met de neuroloog volgende week, ook al schiet ik er niets mee op, ik wil  praten over wat mij dwars zit, ik wil antwoord op mijn vragen……. 
Lieve Diaantje, je had nog jaren voor de boeg, je had plannen, samen zouden wij gaan vliegen…….. 
Je leeft voort in ons hart lieve dochter, 
tot onze hereniging hier op deze aarde. 
Dikke kus van mama xxxxxxx

Over ZijalleenisZij

Ik zou veel kunnen vertellen, maar wat hebben anderen daaraan? Ieder leven heeft zijn ups en downs, dat is soms goed om te delen maar mijn ervaring is dat je toch altijd alleen staat.

Volgende »

  1. ❤Woorden schieten hier zo tekort. Het ergste in het leven lijkt me om een kind te verliezen. Je hoort ze zelf voor te gaan maar helaas is dat niet altijd zo. Voor jou een hele dikke knuffel en tot blogs. Liefs Ria

    Geliked door 1 persoon

    Beantwoorden
    • Zwaarder dan door het verliezen van een kind kan een moeder niet getroffen worden… Ik voel mij geamputeerd…
      💞

      Geliked door 1 persoon

      Beantwoorden
      • Mijn broer verloor een paar jaar geleden zijn zoon die ook nog erg jong was aan ALS. Met de moeder van zijn zoon (de ex van mijn broer) heb ik al een jarenlange vriendschap. Zij ervaart hetzelfde gevoel. Ik vind het ontzettend verdrietig voor iedereen die dit treft. Het is echt de nachtmerrrie van elke ouder…xxx

        Geliked door 1 persoon

      • Het gebeurde zo plotseling, de eerste paar weken drong het niet echt tot mij door.
        Nu voelt het alsof ik aan alle kanten in elkaar geslagen word.
        Ik voel mee met je schoonzusje, pieken en dalen, maar altijd draag je het gemis met je mee. xxx

        Geliked door 2 people

  2. Dat pieken en dalen had zij vooral de eerste 2 jaar heel erg. Vanaf daar ging het langzaamaan steeds wat beter. Maar het gemis blijft altijd.❤

    Like

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: