RSS feed

Worstebrooikes…

Geplaatst op

Weet je nog Diana, augustus 2019, bijna dagelijks zaten je zus en ik bij je in je achtertuin. Het was te warm om er opuit te gaan. In mijn herinnering blijft augustus van dat jaar de maand van de worstebroodjes. ” Wie wil er een worstebrooike bij de koffie ‘ vroeg je dan op z’n Roy Donders zonder op antwoord te wachten, en dan kregen wij er steevast twee voorgeschoteld.
Ja Royke, je vond ‘m wel komisch met z’n huispakken. Samen met je zus ben je nog naar zijn winkel geweest, daar is een foto van, maar helaas heb ik die niet. Jij had ook huispakken in alle soorten en maten, ik vraag mij af waar al je persoonlijke spulletjes gebleven zijn, misschien is het maar goed dat ik dat niet weet, maar ik blijf het schaamteloos vinden zoals je echtgenoot mij heeft weggezet.
Op één van die augustus avonden kwam je naar beneden met een zwart jurkje. ” Iets voor jou ma ‘, vroeg je, ik heb ‘m gekocht maar bij nader inzien ben ik toch niet zo weg van een v – hals.
Ach kind, zei ik, daar pas ik niet in, maar daarmee nam je geen genoegen.
” Kom mee naar boven, even passen…. en dan was je niet te vermurwen tot je het met eigen ogen had gezien.
Wonderwel paste de jurk mij, ‘ en aantrekken ‘ ik sta erop, was je reactie.
Ik heb de jurk de rest van die zomer vaak gedragen en deze zomer ook bijna dagelijks, je kunt mij erin uittekenen. Wassen, drogen aan, steeds opnieuw. 
De jurk krijgt op dit moment een was beurt, meestal was ik pas in de avonduren, dan is alles de volgende morgen droog, maar nu kon het niet wachten tot morgen. ( één grote vetvlek) 
Ik graaide een jurk van mezelf uit de kast en keek verbaasd naar mijn eigen spiegelbeeld. De jurk was langer geworden, en wijder, en mijn hoofd was naar mijn idee heel anders geworden sinds ik de jurk voor het laatst gedragen had……..verbeeld ik mij dat? 
Het is een graad of dertig momenteel buiten, afschuwelijk, véél te heet en véél te gevaarlijk voor mensen van mijn leeftijd, ik moet ook nog blijven oppassen voor dat coronavirus, want als ik op mijn beurt moet wachten om op de IC te mogen liggen……er zijn nog vele jongeren voor u…. 
ETZ… nee dank je, ik heb daar jou verloren, mijn vertrouwen verloren, en er een trauma voor de rest van mijn leven aan overgehouden…..
Hoe moet ik verder zonder jou, niemand die het weet… xxxxx

Over ZijalleenisZij

Ik zou veel kunnen vertellen, maar wat hebben anderen daaraan? Ieder leven heeft zijn ups en downs, dat is soms goed om te delen maar mijn ervaring is dat je toch altijd alleen staat.

Eén reactie Volgende »

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: