RSS feed

Sprakeloos.

Geplaatst op

Denkend aan jou, mijn lieve kind, zijn er vaak geen woorden, overheerst mijn verdriet…..is stilte de enige taal. 
Weet je nog, het bankje bij de twee schapen, in stilte keken wij naar de bewegende bollen wol….. 
Vaak als voorbij het bankje rijd wil ik stoppen, maar het brengt zoveel emoties mee, dat ik toch maar verder ga….. misschien…. ooit…. later….. 
Toen wij daar samen zaten in stilte, stond het gras ook drie kontjes hoog. Ook nu weer. 
” Ma, ik ga op de grond zitten, dat bankje doet zeer aan mijn kont ‘. 
Ik hoor het je nóg zeggen, zoals ik nóg je schaterlach hoor…je opstekend duimpje voor me zie…. de manier waarop je naar mij zwaaide…herinneringen doen mij zo’n pijn lieve Diaantje…….
Tijd heelt niks Diaantje, helemaal niks…….. 

Over ZijalleenisZij

Ik zou veel kunnen vertellen, maar wat hebben anderen daaraan? Ieder leven heeft zijn ups en downs, dat is soms goed om te delen maar mijn ervaring is dat je toch altijd alleen staat.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: