RSS feed

Gijs.

Geplaatst op

Als ik samen ben met je zus gaat het me beter af….zeggen dat het wel goed gaat, maar alleen is het toch iets anders. Dan voel ik toch dat ik sta te jokken en probeer ik van onderwerp te veranderen. Niet omdat ik niet over jou wil praten, maar omdat ik niet in tranen wil uitbarsten in het bijzijn van mensen.

Thuis met mijn kat Gijs, dat gaat mij het beste af, ik praat tegen Gijs, hij praat op zijn manier terug, volgt me waar ik ga. Gijs kent mij beter dan iedereen. 
Jij was ook gek met Gijs Diana, maar Gijs is niet zo gesteld op andere mensen. Gijs is mijn maatje, al mijn verdriet kan ik delen met Gijs, hij kijkt me dan aan alsof hij zeggen wil ” ik snap je ” . Samen kijken wij naar jouw foto’s, samen maken wij eten in de keuken, samen gaan wij slapen of kijken eerst nog een beetje naar de televisie……

Jouw Tika gaf jou ook veel liefde en dat was wederzijds. Niks deed jij zonder Tika, ze was echt jouw kind. Niemand behalve Walter en je zus mochten haar uitlaten, bij niemand anders dan bij je zus mocht ze bij hoge uitzondering een paar uur blijven. Over een nachtje niet thuis slapen viel niet te discussieren, laat staan een week of wat met vakantie gaan.
Je zou zo heel graag eens willen vliegen, maar daarover viel niet te praten zolang Tika in je leven was.
Het doet mij zo vreselijk veel verdriet dat ook deze wens van jou niet meer heeft kunnen uitkomen. In mei 2019 overleed Tika nog vrij onverwacht. Ik zag je veranderen, je was moe en lusteloos. Zoveel en zovaak ik kon probeerde ik je op te monteren. Samen naar de bossen met de hond van je zus, samen op een terrasje zitten, met z’n vieren in de vakantie bij jou in de tuin koffie met worstebroodjes eten…….

Je had nu de kans om te gaan vliegen, maar het plan kwam niet van de grond, je was er nog niet aan toe.
Het is er helaas ook niet meer van gekomen, als ik daar nu aan terug denk voelt de steen op mijn maag nog zwaarder. Ik heb zovaak tegen je gezegd dat je veel meer aan jezelf moest denken maar dat kon jij niet, evenmin als je zus dat kan.

Het is zo onwerkelijk lieve Diaantje. Opstaan met het besef dat ik je weer niet zie, weer niet hoor, weer geen appjes, weer dat opgestoken duimpje niet zien, weer geen groet zoals jij dat zo lief deed.
” Nou ma- tje, ik heur oe nog wel, dag lekker wefke van me “…….we appen nog “………

Wat rest is een gebroken moederhart…….


Over ZijalleenisZij

Ik zou veel kunnen vertellen, maar wat hebben anderen daaraan? Ieder leven heeft zijn ups en downs, dat is soms goed om te delen maar mijn ervaring is dat je toch altijd alleen staat.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: