RSS feed

Dag dag…..

Geplaatst op

Nóg een mislukte dag. Geloof mij maar, ik kom met al mijn geluid overal bovenuit, en nog helpt het voor geen meter. 
Waarom moest ik mijn kind verliezen, ik kan het gewoon niet accepteren. Rondom mij zie ik blije mensen, zingende en springende mensen, koffers inladende mensen, mensen die denken dat ze overal voor gevrijwaard zijn nu ze twee keer gevaccineerd zijn……Ik voel me leeg, zó heel erg leeg zonder mijn kind. 
Behoefte aan een praatje ? Nee, ook niet nee. Gelukkig was ze eerder aan de beurt dan ik, en kon ik ongezien doorlopen. Tussen de schappen door zag ik haar nog rondkijken, ik wil niet praten, ik wil niks, ik wil met rust gelaten worden. 
De naweeën van het corona virus doen er ook nog een schep bovenop. Alleen al het bed opmaken doet me weer m’n bed induiken. 
Ik doe helemaal niks maar toch druipt het water van mijn gezicht bij alle kleine dingen die ik doen moet, het eten zweeft ook niet vanzelf mijn mond in bijvoorbeeld. 

” Je moet een beetje afleiding zoeken, kom eens een keer een bakkie doen, en als je na tien minuten weer weg wilt dan begrijp ik dat, …….
Nee, dat begrijp je niet, je kunt je niet verplaatsen in mijn situatie.  
Misschien denk je dat het nu onderhand maar eens over moet zijn, als jij vrolijk bent moet ik dat dan ook maar zijn……
Ik ga mijn gordijnen sluiten, de deur in het slot, de douche in en ik ben onvindbaar de rest van deze dag………


Over ZijalleenisZij

Ik zou veel kunnen vertellen, maar wat hebben anderen daaraan? Ieder leven heeft zijn ups en downs, dat is soms goed om te delen maar mijn ervaring is dat je toch altijd alleen staat.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: