RSS feed

In de ban van…

Geplaatst op

Lieve Diaantje, het alles bij elkaar begint nu zijn tol te eisen. Ik kan niks meer, ik wil niks meer, ik heb geen idee hoe ik weer tot rust moet komen. Het overlijden van jou, van je oma, een relatiebreuk, nu weer verhuizen. 
Ik probeer wat orde op zaken te stellen, ik doe mijn best dingen voor de verhuizing goed te plannen, maar ik barst steeds in huilen uit. 
Ik ben er al die tijd vanuit gegaan dat wij samen een nieuw thuis voor mij zouden gaan maken, maar je bent er niet meer …..jij en ik verheugden ons er zo op. 

” Ma, geen stress, jouw droomhuis komt er “.
En ineens was je er niet meer…….en ik mis je iedere dag meer, er zijn geen dagen dat het beter gaat. Ik heb precies twee verhuisdozen ingepakt, toen kon ik niet meer verder.
Zitten en huilen, huilen om herinneringen die alleen speelden tussen jou en mij. Dozen vol papieren die jij mij had toevertrouwd na je verhuizing weer terug naar Waalwijk. 
We werden bijna buren, je kwam wonen in het flatgebouw naast het mijne.
Ik was daar zielsgelukkig mee, avonden was ik bij je, want je ging door een diep dal.

Toch brak er voor jou weer een betere tijd aan. Ik als moeder had zo mijn eigen gedachten hierover, maar een moeder is gelukkig als haar kind dat ook is. Ik kreeg niet altijd de juiste tekenen door, een volwassen kind moet je loslaten en haar eigen pad laten kiezen.
Toch bleef je zonder dat het jou opviel mijn kleine meisje……

Als een donderslag bij heldere hemel ging het mis met  je, een hersenbloeding. De eerste dagen gaven de artsen en verpleegkundigen hoop, het kon nog allemaal goed komen. 
Ik heb er zo’n spijt van dat ik mij heb laten wegsturen van jouw bed. Ik wist dat jij wilde dat ik bij je bleef,  ik ken de blik in je ogen, de manier waarop je mijn hand vasthield…….maar ik voelde dat ik niet langer gewenst was dan de toegestane bezoektijden.
Één persoon……de verpleging had er geen enkel probleem mee als ik ook bij je had gebleven, maar voor de goede vrede ging ik naar huis.
Er zijn zoveel dingen waar ik spijt van heb, jij, mijn kind was alles voor mij, het voelt zo oneerlijk,  en alles bij elkaar maakt dat ik heel erg worstel met dit leven…….
Lieve lieve Diaantje, ik mis je zo heel erg……

Over ZijalleenisZij

Ik zou veel kunnen vertellen, maar wat hebben anderen daaraan? Ieder leven heeft zijn ups en downs, dat is soms goed om te delen maar mijn ervaring is dat je toch altijd alleen staat.

Eén reactie Volgende »

  1. gewoonzoalsikben

    Het is ook zo veel lieverd wat er de laatste jaren gebeurd is .Geen wonder dat je op bent nu ,en je ook de verhuizing er nog eens bij krijgt .Ik zou willen dat ik iets voor je kon doen maar het enige wat ik kan zeggen is ,ik denk aan je , altijd !!
    Veel liefs XXX

    Like

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: