RSS feed

Maandelijks archief: april 2022

Zucht…

Geplaatst op


Heel mooi en liefdevol geschreven. Fijn dat je troost vindt in de natuur met al z’n moois……. Ze schreef dat de natuur haar troost was na het verlies van haar moeder, in de natuur kon ze haar verdriet kwijt en weer nieuwe kracht opdoen…..
Het klinkt vast raar wat ik nu ga schrijven.
Maar ik kan nergens geen troost vinden. Soms voel het alsof ik geen troost wil accepteren. Het voelt niet gemeend, de gesproken woorden, het voelt als ” ik zal maar wat vragen maar eigenlijk interesseert het me niks hoe jij je voelt “.
Meestal voel ik de dingen goed aan. Je zus zegt zo vaak tegen mij ” ma, je had weer gelijk, maar hoe kon jij dat weten ‘? Intuïtie, dat moet het zijn. Ik herinner mij nog zoveel voorvallen Diaantje, we hebben er regelmatig over gesproken als er zich weer eens iets vreemds voordeed. Ik was een jaar of negen toen mijn moeder ging hertrouwen. Zomaar van de ene op de andere dag kwam een man ons huis binnen met in zijn kielzog drie kinderen. Er werd je niets vertelt in die tijd, dingen gebeurde gewoon, zonder uitleg. Op een avond werd de naaimachine op tafel gezet, en geloof het of niet, ik voelde dat er die avond iets ging gebeuren. Ik heb deze story vaak tegen jou en je zus verteld ,de volgende morgen hing er een gele jurk met grote bloemen aan de deur van de kast. Moeder ging trouwen die dag……
Natuurlijk doet het mij verdriet dat moeder er niet meer is, maar ik word niet boos als mensen tegen mij zeggen ” je moeder heeft een goed leven gehad, ze is oud mogen worden, ik teken ervoor “…….
Maar dat jij mijn kind, zo vroeg van mij bent weggegaan ,daar kan ik niet overheen komen. Ik slaap nu een paar nachten in mijn nieuwe huis, maar het voelt niet fijn. Begrijp me niet verkeerd lieve kind, met het huis is niks mis, maar ik mis jou. Nu doe ik niks, er is geen vreugde in mijn hoofd en nog minder in mijn lijf. Ik ben al weken, nee, maanden bezig om een thuis te creëren, maar het wil niet lukken.
De ene impulsaankoop na de andere, kater Gijs die niet boven water komt omdat het verkeer te dicht langs zijn huis raast en dat is hij niet gewend.
Verhuizen, samen met jou was mij dat zeker gelukt, maar het gemis van jou maakt alles zwaar. Ik kan nergens van genieten……..

Misschien moet ik ook de natuur eens ingaan, luisteren naar de vogels, maar voorlopig ben ik nog volop bezig met mijn huis woonklaar te maken, en dat zal nog wel een poosje duren.

Mama mist jou zo lief kind van mij.

Geplaatst op

Het zijn de kleine dingen die mij aan het huilen maken….gevolgd door zo’n verdriet, dan kan ik ineens weer niet accepteren dat jij er niet meer bent…..
Mijn huis staat zo vol met allerlei prullaria, ondanks dat er al veel is verdwenen. Zakken met kleding, zakken met pluche dieren, nieuwe schoenen, en toch ontdek ik nog steeds ” verstopte ” dingen overal.
Onder mijn bed haal ik een klein doosje vandaan, en ik herinner de dag dat jij dat doosje aan mij gaf. ” Hier mama, voor jou “….
In het doosje zaten wat kerstdecoraties die de werknemers van woonwinkel mee naar huis hadden gekregen. Woonwinkel was er klaar mee, wilde de komende kerstperiode nieuwe decoraties in de winkel.
Tja, niemand bij ons viert kerst, maar allemaal zijn we gek op verlichting. Niet in een boom, maar wel in grote vazen, aan mijn balkon, bij je zus in haar tuin……..
Ik zie nog je stralende gezicht voor me toen je mij het doosje overhandigde, en ik moet nóg harder huilen…..op het doosje staat je naam in jouw typische handschrift. Alleen al daarom zal ik het doosje nooit wegdoen.
Ik begin nu echt te geloven dat ik snel hier weg moet, de herinneringen doen zo zeer en ze beginnen mij op te breken……

Ik mis je elke dag meer….en meer…en meer….💔

” Even bewaren ma-tje “

Geplaatst op

Lieve lieve Diaantje, door moeten gaan zonder jou is het moeilijkste wat er is. Alles wat van jou was heb ik vanmorgen in mijn handen gehad om over te brengen naar mijn nieuwe huis.
Emotioneel is dat. Er zijn een paar dingen bij die ik voor je moest ” bewaren ” totdat ze bij jou de kast in mochten, maar zover is het nooit gekomen. Ook ik had de kleding stukken ver weg gestopt, maar nu ik alles moet verhuizen is het toch behoorlijk schrikken. Kledingstukken met de prijskaartjes er nog aan…..” bewaar je dit even voor mij mama “……ik haal het binnenkort op 😉
Het zal wennen zijn in het nieuwe huis waar jij nóóit gezellig binnen zal lopen voor samen een bakkie doen, of om mij op te halen voor een rondje bos met de hondjes, of voor ons zaterdagmiddagje shoppen…….