RSS feed

Tagarchief: wasdag

Maandag.

Geplaatst op
September 2007
Toen ik vanmorgen mijn ogen opensloeg was mijn eerste gedachte ‘ getver….maandag !! Als ik ergens vreselijk van baal is het wel van de maandag. Als kind had ik al een hekel aan deze dag. Op zondagavond werd de wasketel al op het gaspitje in de bijkeuken gezet en langzaam maar zeker vulde het hele huis zich met een geur die ik nóg kan ruiken als ik daar moeite voor doe. Maar ik wil die moeite niet doen, ik kijk wel uit. Druk in de weer met soda, houten lepels van groot formaat, haar eeuwige gebloemde schortje voor haar buik was maandag wasdag bij mijn opoe. Er viel niks buiten te spelen als het mooi weer was, want dan moest de was op de bleek. Zoiets vreemds, ons hele grasveldje lag vol met uitgespreide was….de zon erop zei mijn opoe, dat is goed voor de was, wordt ie zo mooi helder van . In de wintermaanden werd de was gedroogd op een houten rekje wat rondom de kolenkachel werd geplaatst. Wat had ik het vaak koud omdat die rotwas de warmte tegenhield. Misschien haat ik daarom wel de maandag. Het zou goed kunnen. Ook de woensdag was niet favoriet bij mij in mijn jeugd. Dat is later wel veranderd, maar ik heb er toch ook weer iets aan overgehouden. Mijn antipathie tegen gehaktballen. Alleen het woord al. Woensdag gehaktdag. Ik maak ze nooit, ik eet ze nooit, en met tegenzin maak ik ze weleens voor de kleinzoons die het een traktatie vinden. Maar die tegenzin is wel vermengd met liefde, een snufje Hollandse traditie, de geur van vroeger, en de herinnering aan mijn opoe. Maar eigenlijk wilde ik het hier allemaal niet over hebben. Ik weet niet hoe dit nu op papier komt. Ik wilde namelijk iets heel anders mededelen, namelijk dat ik val in type 4. Deze maandag heb ik namelijk gebruikt om eens wat leesvoer door te nemen zodat het zaterdag met het oud papier mee kan. De stapel werd te groot om te laten liggen tot de donkere dagen. Type 4. De individualist. Tja…. Je bent gevoelig, emotioneel en creatief, je hebt gevoel voor schoonheid en kunst en bent op zoek naar het ongewone en het afwijkende. Helemaal raak. Een waarheid als een koe. Dan volgt er nog wat, maar dat herhaal ik niet, maar het klopt wel. Dan mijn valkuil : je voelt je onvervuld en ontevreden en vindt het moeilijk genoegen te nemen met de realiteit. Het lijkt wel of je altijd verlangt naar iets of iemand die er niet is . ( Ik ben perplex, óók heel erg waar , en ik denk dat diegene ook nooit meer komt…) Wat je niet ziet, is dat je je eigen valkuil creëert: door te verlangen naar het onbereikbare, blijf je je onvervuld voelen . ( hoe is het mogelijk….) Mijn uitdaging: met beide benen op de grond gaan en blijven staan. Probeer te leven in het ‘ nu ‘. Kun je met je volle aandacht zijn bij wat je nú voelt en wat er nú om je heen gebeurt dan verdiept dat de ervaring van gewone dagelijkse bezigheden en zul je een stuk innerlijke vervulling vinden. Tot zover. Ik krijg nog een tip voor een bepaald boek, maar dat leg ik even naast me neer. Er ligt hier nog genoeg te lezen. Ik weet zeker dat er mensen zijn die weten uit welk blad ik deze test heb gehaald. Mensen die het hierboven geschrevene ook al mondeling aan mij hebben overgebracht. Maar soms is het toch anders om het te lezen. Realistischer. Treffender. Dringerder. Tja….. Tot dusver vond ik het vandaag een redelijk aangename maandag. Hopelijk jullie ook.