RSS feed

Maandelijks archief: juni 2018

Moeder…

Geplaatst op

present from Linda

Ja, het bleef even stil aan deze kant over moeder. Er was de laatste weken ook weinig opbeurends mee te delen. Moeder wordt volgende maand negentig, maar een aantal weken leek moeder met haar gedrag op een opstandige puber. Met lood in mijn schoenen brachten mijn dochters en ik moeizame bezoekjes. Moeder zat erbij alsof we vreemden waren, mopperde op bijna iedereen en dat ging maar zo door.  Het was de leiding gelukkig ook  niet onopgemerkt gebleven en men besloot de arts in te schakelen.

Tot vorig jaar september werden aan moeder medicijnen voorgeschreven, maar omdat het na verloop van tijd weer beter met moeder ging, werden de medicijnen afgebouwd. Achteraf gezien geen beste keuze, maar hiep hiep hoera moeder slikt weer haar medicijnen. Ze is weer vrolijker, vertoont minder irritatie en er kan weer een lach af als we bij haar binnen lopen. Wat nog wel gebleven is, is haar eigengereidheid. Wil ze niet douchen, dan vertikt ze dat, wil ze niet op een normale manier gewekt worden, ook dan kan ze nogal  geïrriteerd uit haar slof schieten. We gaan er maar vanuit dat dit ook overgaand is, geduldig afwachten.

Donderdag was de jaarlijkse bbq, mijn broer heeft zich voor dit evenement ‘opgeofferd ‘ en daar ben ik hem dankbaar voor. Er zijn leuke uitjes geweest met de groep, en nog iets bijzonders, moeder is weer mee wezen fietsen. Ja ja, ze heeft dit één keer eerder gedaan en dat was haar zo slecht bevallen, dit doe ik écht nóóit meer waren moeders woorden. Toch is ze vorige week weer op de fiets gestapt. Moeder heeft uitjes gemaakt naar een pannenkoekenhuis, ze is wezen lunchen met de hele groep, een uitstapje naar Bosch en Duin, en ook vertoeft moeder graag op één van de andere twee afdelingen, daar eet ze regelmatig mee, zit stilletje te genieten van haar advocaatje met slagroom . Wij zijn allemaal blij met deze vooruitgang, in de eerste plaats voor moeder, maar toch stiekem ook een beetje voor onszelf.

 

Advertenties

Mazzel oma…

Geplaatst op

oma5

Herken jij het ? Je krijgt foto’s toegestuurd via whatsapp je hoort dingen, je ziet dingen, maar krijgt erbij te horen dat je het niet op FB mag zetten. Dat betreft in mijn geval voornamelijk foto’s. Ik ben in het bezit van twee prachtige kleinzoons, en als ik zeg prachtig, dan bedoel ik ook prachtig. Ze delen veel met mij, nou ja, veel……maar ermee pronken dat mag ik niet. Neem de oudste, van kleins af aan ( hij is van 1997 ) slaat hij bijna geen weekend over om te komen slapen, nee, ik noem óók geen namen en geboortedatums, beloofd is beloofd. Op mijn bureau staat een foto, daar leert hij fietsen op zijn fietsje met zijwieltjes, nu vliegt hij om de paar weken naar zijn vriendin in Turkije. Maar de weekenden dat hij niet onderweg is komt hij nog steeds een nacht logeren. Is dat rijkdom of niet ? Daar staat wel tegenover dat zijn logeerkamer tegen het einde van het jaar leeg komt te staan. Kleinzoon vertrekt dan naar Turkije om daar te gaan studeren. Ik zal hem vreselijk gaan missen. Juist omdat het nooit anders is geweest alle jaren. Het gebeurt nu al dat hij naar zijn familie en vriendin vliegt en ik het zó stil vindt zonder hem . Maar ja, ook mijn kinderen vlogen ooit uit, en ja, daar had ik minder moete mee.

In zijn jongere jaren ( hij is van 2000 ) kwam jongste kleinzoon ook zeer regelmatig mee. Zodra vader of moeder ze had afgezet gingen de boys om beurten de douche in, pyama’s aan, en dan begon de pret. Iets lekkers eten, drinken, lol maken, spelletjes doen, of een  film in de cassetterecorder. De oudste keek in de woonkamer of op de logeerkamer naar een film naar keuze, en samen met de jongste was het met oma samen in bed Tom & Jerry  kijken, en hoe het kon weet ik niet meer, maar we bleven lachen, om steeds weer dezelfde film met de even droge grappen. Chips mee naar bed, en genieten maar. Sinds tante, die om de hoek woont bij ze, alleen is, een jaar of zes nu, is de jongste overgelopen naar zijn tante, want die is nu alleen, en heeft óók nog eens een hond. De komende vier jaar zal deze jongste knapperd niet het land uit gaan, eerst nog zijn studie afmaken, daarna zien we wel weer verder. Pas als vader en moeder verhuizen naar Turkije is er de kans dat hij meegaat, maar dat ligt nog in de toekomst. Wellicht vindt hij hier een vriendin, je weet het niet, de belangstelling voor meisjes is er al dus wie weet. Het hebben, en houden van mijn kleinzoons is mijn grootste geluk………

05d0535e33510cb56cebb2a35b42c236

 

 

Broers & Zussen…

Geplaatst op

Broer en zus

 

Je broers en zussen zijn mogelijk niet de mensen van wie je het makkelijkst kunt houden. Het kan zijn dat ze op je lijken, jullie hebben immers dezelfde ouders en jullie delen waarschijnlijk een aantal speciale familietrekjes. Maar als je verder kijkt dan die oppervlakkige overeenkomsten, voel je je mogelijk een vreemde eend in de bijt.

Het gezin waarin je werd geboren vormde het decor van je jeugd, je bent er opgegroeid te midden van je biologische verwanten. Misschien pas jaren later ontdekken we onze échte broers en zussen, in personen die onze vrienden zijn en daarmee onze ‘ ware familie ‘ worden.